Loudness - The Law of Devil's Land (1983)

alleen al het vermelden waard door een nummer als speed

klasse

Speed is een (metal)klassieker in de ware zin van het woord: gitarist Akira Takasaki blaast er met een verschroeiende bezetenheid de ene moordriff na de andere uit en speelt een hemelse solo. Fenomenaal! Dit is een verborgen diamant, dames en heren, en het hoge gemiddelde is absoluut niet gestolen. Man, man, man, een dijk van een album, misschien niet origineel, een beetje van dit en een beetje van dat maar o zo goed ingespeeld. Die solo's, waanzinnig...

Dat er geregeld wat van Japanse melodieën in de zanglijnen sluipt en de aparte stem van Minoru Niihara maakt dit toch een hoogst uniek metalproduct.

Black Wall en Sleepless Night zijn wat minder vind ik en I Wish You Were Here is gewoon niet goed. Maar voor de rest niets dan ijzersterke songs.

Het album opent geweldig met het Theme of Loudness en In the Mirror maakt het veelbelovende begin helemaal waar. Het blijft pieken met Show Me the Way.

Dan zou ik skippen als ik dit op CD had maar ik blijf liever 3 min 46 rustig zitten terwijl de lp zijn rondjes draait om me goed klaar te zetten voor de afsluiter van kant A. Mr.Yes Man, een song vol variatie en enkele gekke gitaarriffs die je eerder zou verwachten bij een of andere progmetal band. Misschien wel het beste nummer van dit album. Maar het is moeilijk kiezen.

Kant B begint en eindigt met een klassieker en daar tussenin blijft het muzikale landschap interessant genoeg om wakker te blijven en volop te genieten.

Misschien is dit 'maar' namaakmetal. Maar als de Jappen iets namaken doen ze dat wel altijd heel grondig en goed. Soms beter...

ik vind het ook geen namaakmetal

als je beseft in wat voor stadium dat land zich ten tijde van het bouwjaar begaf , op muzikaal metalgebied (hopeloos), dan is dit - samen met en anatal andere loudnessplaten - een hele sterke metalplaat die zich iig grondig onderscheid van de metalmuziek die in die tijd te horen was

knap gedaan

Heb dit altijd het beste album van Loudness gevonden, maar ik vind eigenlijk de albums "Devil Soldier" en "Loudness" iets beter.

Komt vooral omdat hier duidelijk een paar bijna slechte nummers op staan (met het Kiss achtige Sleepless Night als dieptepunt).
Echter de tracks 1,2,5,6 en 7 zijn pure Loudness klassiekers die voor mij het album toch nog naar een 4,5 tillen.
Die tracks zijn de perfecte mix tussen afgeronde songs en tecnisch instrumentaal kunnen waarbij "Mr Yes Man" misschien wel hun beste nummer ooit is.

Even over de opmerking van Joy - als je beseft in wat voor stadium dat land zich ten tijde van het bouwjaar begaf , op muzikaal metalgebied (hopeloos) -
Ik zou zeggen, luister eens naar de eerste 3 albums van Bow Wow of het debuut van Earthshaker (allemaal voor 1983 gemaakt).
Of pak eens Earth Ark van Lazy erbij , zou ik zeker niet hoploos noemen.... (vergeet 5X ook niet !).

Na Disillusion is dit de tweede Loudnessplaat die ik leer kennen. En hij bevalt me prima. De nummers zijn over het algemeen van hoog niveau. Een aantal nummers zijn wat minder (I wish you were here en Sleepless night). Voordat ik een beoordeling ga geven, wil ik hem eerst nog een paar keer beluisteren.

En in Black Wall zit rond 1:00 een stukje dat me erg doet denken aan de introtune van The A-team. Maar misschien ligt dat aan mij .

Wizard, ik dacht eerst: die mens heeft te lang in de zon gezeten, maar het is winter dus het kan niet. The A-Team is ook een deel van mijn jeugd / jonge schone jaren en inderdaad, een glimlach verscheen op mijn tronie. Is dit toeval of niet maar nu zal ik er iedere keer aan denken. Ik ben blij dat meer mensen de albums van de groep beginnen te ontdekken. Ik moet ook Lonesome Crow feliciteren met zijn accurate stukjes over deze legendarische groep. Laat de ontdekkingsreis voortduren.

Stommerik die ik ben dat ik dat was vergeten: In The Mirror .

Deze morgen heb ik het titelnummer nog maar eens herontdekt. Wat zit ik altijd maar te zwanzen over Speed en In The Mirror: het titelnummer moet je ook eens in je leven gehoord hebben.

Wiiieee must obeej the law of devielse landu.
Geniaal nummer inderdaad. Heb deze plaat een paar weken terug op LP gekocht. Nog geen seconde spijt gehad van mijn aankoop.
Goed, er staan een paar wat mindere nummers op (Wish You Were Here, en Sleepless Night vooral), maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door het geweld verder op de plaat.

Ik ga voor de 4*. Vijf sterren heb ik voor mijn 2 favoriete platen gereserveerd, en 4.5* is me net te hoog vanwege de 2 wat mindere nummers, dus dan wordt het een 4. En ja, ik weet dat ik wellicht wat laag cijfer.

Theme of Loudness is een lekker uitgebreid openingsnr. Daarna schieten ze snel uit de startblokken met In the mirror, een rasechte Loudness klassieker. Show me the way is een magistrale opvolger.I wish you were is een rustpuntje maar toch wel de moeite waard. Het geniale Mr.Yesman is een sterk staaltje muzikaal vakmanschap en steekt menige symfoband naar de kroon. De snelle nummers van Loudness behoren tot de mooisten, en daar valt The law of devil's land ook onder. Black wall heeft een betoverend mooi begin en slaat om in een sterk, melodieus hardrock nummer. Sleepless nights valt aan te horen,en op lp moest je wel. Dit tegenvallende nummer wordt dan weer dubbel en dwars goedgemaakt door mischien wel hun meest ultieme song: Speed. Woorden schieten tekort om dat nummer te beschrijven. The law of devil's land heeft ook dat unieke, eigenzinnige geluid dat Loudness zo bijzonder maakt. Munetaka Higuchi, Minoru Niihara, Masayoshi Yamashita en Akira Takasaki krijgen vijf sterren.

Een mens moet ambities hebben en het liefst haalbare anders veranderen ambities in frustraties. Dit album stond tot voor kort ook op mijn must-have-lijst en dan het liefst op de glorieuze geluidsdrager. Sinds gisteren heb ik deze ambitie vervuld, uitgave Megaton 0003 met papieren binnenhoes, geen teksten en raar maar waar geen vermelding van de tracklist op de achterzijde. Ik vermoed dat ik nog een inlegblad te kort heb maar dat kan mijn pret niet drukkken want dit is genieten geblazen. Het is een prachtig album met de ondertussen vertrouwde ingrediënten: krachtig en solide samenspel, een expressieve Japanse zanger en een gitarist met spetterende gitaarlijnen en -solo's. In the Mirror, The Law of Devil's Land en natuurlijk Speed blijven nog altijd even prachtig en krachtig. Minder nummer is wellicht Sleepless Nights en Mr. Yes man is inderdaad geniaal! En toen kwam mijn absolute favoriet ... Disillusion.

Nee hoor, dat heb ik ook (gehad)

Heavy Metal uit het land van de rijzende zon en van uitzonderlijke klasse. Na een mooi intro met kinderkoor spettert In the Mirror je boxen uit en is het headbangen geblazen. Akira Takasaki laat in dit nummer een joekel van een gitaarsolo horen! Show Me The Way is een lekker rocknummer met mooi gitaarwerk. I Wish You were Here is het zwakste nummer op de plaat maar gelukkig maakt Mr. Yes Man dit goed, een wat Rush achtig nummer,klasse. Dan mijn ultieme Loudness favoriet, het titelnummer, echt geweldig, heerlijk snel nummer met spetterende gitaarsoli. Black Wall heeft een mooi intro waarna weer een zo`n lekker ritmisch nummer volgt. Sleepless Nights is een simpel maar leuk nummer wat lekker wegluisterd. Het laatste nummer is het scheurende Speed in een waanzinnig tempo gespeeld, subliem! Geweldige plaat van deze japanse band en ze hebben nog meer juweeltjes gemaakt.

Nostalgie volgens wikipedia: klik, voor wat het waard is. Nostalgie volgens mijn definitie: een niet uit te roeien verlangen naar en erkenning van wat ooit goed was. Nu schiet mij te binnen wanneer ik voor de eerste keer van Loudness heb gehoord. Belgen van mijn leeftijd en/of generatie herinneren zich nog "De Stalen Tien" op de nationale radio met presentator Gust De Coster, één maal in de maand een uurtje metal op een woensdagnamiddag. Eén uurtje maar, hilarisch achteraf bekeken maar hierin kwam voor de eerste keer Speed voorbij gedenderd als een losgeslagen pletwals. Klassesong!

Was dat niet die 'Stalen 10' met ook Virgin Steele, Hawaii, Thin Lizzy, Venom, Mercyful Fate, Trance, Abattoir, Hyksos en Highway Chile?

Zo ja, dan was het volgens mij niet het nummer Speed maar The Law of Devil's Land.

Neen, denk ik toch. Ik herinner me Speed als het eerste nummer ooit dat ik van Loudness heb gehoord. Ik denk zelfs dat het BRT2 was, op mijn simpele radiocasetterecorder. Tip voor de Loudness-fans, bekijk eens de albumhoezen van de eerste vier albums en herken het patroon.

Aha, ook op cassette. Het zou toch wel Speed geweest kunnen zijn in die 'Stalen 10. Ik twijfel. Niet veel later hadden we deze plaat in huis en het titelnummer blijft ook meteen hangen.

Met iets wat meer fantasie kun je de autotune van de A-team ook terughoren op Lovedrive van Scorpions.

Ik ken best wel wat goede Japanse Heavy Metalbands uit de jaren 1980. Gargoyle, Rommel, Rosenfeld, Show-Ya en natuurlijk X Japan. Deze bands zijn allen geïnspireerd door een andere Japanse band die in Nederland bekender is dan het rijtje dat ik opsomde, maar waarvan ik vooralsnog weinig van gehoord heb, Loudness. Omdat The Law of Devil’s Land hoge waarderingen heeft gehad, lijkt het mij een goede instapper.

Loudness speelt, als ik het goed hoor, heavy metal in de puurste vorm. Vergelijkbaar met Saxon en de minder overdreven nummers van Iron Maiden. Een beetje Deep Purple is er ook nog wel in te horen. Wat mij in ieder geval goed bevalt aan deze plaat is de productie. Ieder instrument is goed te horen en heeft wel iets genietbaars te bieden. Vooral de riffs zijn genieten geblazen. Ja, eigenlijk zijn het helemaal niet zulke moeilijke akkoordenschema’s, maar ze worden bijzonder smakelijk opgediend. Met het gedwarrel op I Wish You Were Here kan ik me zeker vermaken.

De zang vind ik zelf wat minder. Niet vanwege het accent (ik luister voornamelijk naar Aziatische muziek en ben dus wel wat gewend), maar omdat ik pit mis. Minoru Niihara likt te mikken op een soort rauw stemgeluid, dat hij eigenlijk niet heeft. Roet in het eten gooien doet hij echter zeker niet. Ik kan goed begrijpen waarom veel bands een voorbeeld aan Loudness hebben genomen. Maar vooralsnog vind ik de snellere generatie die hierop volgde beter.

Weergaloos gitaarwerk op dit album, zoals heavy metal moet zijn.
The Law Of Devils Land vind ik het beste album van Takasaki en consorten.

Met Speed als de ultieme uitsmijter zit het hoogtepunt aan het eind. Het mooie aan Speed is dat het een Kill 'em All gevoel los maakt. Daarnaast klinken de overige nummers ook niet verkeerd. Tevens laten de heren horen te hebben geleerd van hun eerdere releases en komen met een stabielere sound, die voor die tijd niet onderdoet voor hun Europese en Amerikaanse collega's.

Alleen maar klassiekers. Bijna het hele album staat ook op live loud alive for a reason

JA! Eindelijk een Loudness album dat aankomt! En hoe!
De twee nummertjes na de intro knallen erop en slepen me erin, daarna wat melodieuze Engelse woorden en helaas zwakt m'n focus vanaf Yes Man wat af. Maar gelukkig zit er flink veel venijn in de staart met de laatste 2 tracks, wat een muzikaal genot.

1. The Law of Devil's Land
2. The Birthday Eve
3. Devil Soldier

Zeker weten, ik heb het op cassette opgenomen inclusief aftiteling

Prima lp, goede muzikanten: maar die zanger! Die verpest het feestje voor mij.

Wij hadden het ook op cassette opgenomen. Die cassette is al lang kwijt, maar als mijn geheugen me niet in de steek laat waren dit de nummers. In willekeurige volgorde:

Loudness - The Law of Devil's Land
Virgin Steele - Children of the Storm
Venom - Teacher's Pet
Hawaii - Secret of the Stars
Thin Lizzy - Cold Sweat
Trance - Storm & Thunder
Higway Chile - Highway Chile
Mercyful Fate - Corpse Without Soul
Hyksos - The Kings
Abattoir - Screams from the Grave

Haha, grappig! Wat goed onthouden. Dat was inderdaad die lijst, misschien ook nog met Torch (Pain) en of Heavy Load (Free). Mercyful Fate maakte een enorme indruk met dat lange ( door Luc Craeye afgebroken), duistere nummer. Killer, Crossfire en Ostrogoth ken ik ook via de stalen tien. Dat was nog veel undergrounder dan Stampij.

O ja, en zou Virgin Steele ook dit kunnen zijn geweest: Warlord , Child of the Damned? Dit nummer is daar vlg. Mij ook gedraaid. Dat nummervan Virgin Steele komt me onbekend voor....

Ik denk toch dat die nummers van een andere keer geweest zijn. De stalen 10 bestond natuurlijk maar uit 10 nummers. Van Virgin Steele ben ik heel zeker. Warlord leerde ik overigens pas vele jaren later kennen. Maar wel vreemd dat jij je dan Children of the Storm niet meer herinnert.

Ik heb het nummer 'Children of the Storm' nog eens opgezocht en natuurlijk herkende ik het nummer! Leuk nummer, overigens. Wie kent er nog meer bands, nummers, playlists van dit geweldige programma? Bring back some memories! Jij, Kronos? Ostrogoth maakte op mij een grote indruk toen. En er was ook Thor (Gonna Start Raising Hell) en Heavy Load (Free), en onze eigen Horizon (Rock 'n Roll Mind). Welke vergeet ik?