Bohren & Der Club of Gore - Piano Nights (2014)

De promotie van dit album is kansloos. Nergens een vinyl pre-order te bespeuren...

Eerste paar nummers zitten er op. Klinkt goed! Misschien wel de beste plaat sinds Black Earth. Misschien ook niet, want al dat spul ken ik niet zo goed meer, maar ik was er niet van onder de indruk

Klinkt weer goed om bij in slaap te vallen. En dat is in eerste plaats een welgemeend compliment. Favorieten zijn Sunset Mission en (vooral) Black Earth, en mogelijk ook deze. Zo lang Bohren platen blijft maken, blijf ik lekker slapen.

Hij is weer heerlijk. Lijkt het beste in jaren te zijn.

Ik heb sinds verschijnen de afgelopen zes dage elke avond integraal beluisterd. Ik vind hem werkelijk fantastisch. Ik ken mensen die Bohren depressief vinden en er niet te lang naar kunnen luisteren, maar ik ervaar dat depressieve helemaal niet. Melancholie wel, maar vooral ook berustende schoonheid. Heerlijk wegzakken in een warme zetel met een lekker glas port.
Hoogtepunten zijn Fahr zur Hölle en de dubbele blazers in Segeln Ohne Wind. Die laatste raakt me elke keer weer vol.

Zeker geen depressieve plaat idd, eerder dromerig. Al met al iets subtieler dan zijn voorgangers en daarmee lijkt de lange speelduur wel een probleem te zijn. Voor mij is het album op zijn best als ik hem op de helft afzet. Niet eens negatief bedoeld, maar bij langer afspelen verliezen de nummers de impact die het luisteren naar Piano Nights juist speciaal maakt. En op die wijze betekent dat ook voor mij een half uurtje dagelijkse kost.

hmmm, klinkt niet zozeer slecht, maar er komt wel klad in de formule. Een nummer als Ganz Leise Kommt Die Nacht klinkt als twee druppels water op werk van Sunset Mission, en zo nog meer referenties.

Dit is mijn kennismaking met de band en dat klinkt toch behoorlijk fijn. Het zijn heerlijk sfeervolle nummers die vooral mooi zijn en heerlijk om in op te gaan.