J.J. Cale - Travel-Log (1990)

Vrijdagavond was de leukste avond. Als negenjarige mocht je tot maar liefst tien uur wakkerblijven, dat was maar liefst een vol (!) uur extra

Je kon meegenieten van je vaders platenkeuze voor de avond, anders lag je al lang in bed stuntelig pogend restjes muzieknoten op te slorpen met je oren.

Vrijdagavond draaide je vader Travel Log , je wist niet hoe de zanger eruit zag. Op de hoes stond er een vliegtuig, dat vond je best wel grandioos - want Charles Lindbergh was je held.

Op de achterkant stond er een man, zijn voeten rustend op de top van een soort berg, zijn vinger wijzend naar een bestemming, waar jij het raden naar had.

Wanneer je vader de muziek draait, voel je je helemaal op "je gemak" vanbinnen. Je kent de plaat nu wel a tot z, maar toch ben je nog steeds tuk op die luie-cowboymuziek (zo noemt je het vader het).

De muziek swingt verlegen, je schuifelt een beetje ter plekke. En je vraagt je vader ... "mag ik die plaat nog 'ns horen?"

Nu zijn we vijftien jaar verder ... en je luistert naar diezelfde plaat. Raad 'ns? Je gaat weer aan het schuifelen. Leuke popmuziek maakt altijd een beetje pas op de plaats, denk je dan

Dank je, ma & pa - om de vrijdagavond dat uurtje extra te gunnen

Kijk dat zijn nog eens herinneringen Zachary! Op dit album wordt de iets meer rockende weg van zijn voorganger verder uitgediept. Het is ook Cale meest swingende album tot nu toe.
Ik heb er vaak het beeld bij van een volle broeierige kroeg ergens in het zuiden van Amerika met een langzaam draaiende ventilator aan het plafond, waar op vrijdagavond het weekend een aanvang neemt, terwijl de sfeer zwanger gaat van dingen die je nauwelijks kunt bevroeden. Onderwijl staat achterin de kroeg een bandje te spelen die dit soort muziek speelt, terwijl je de eerste zweetdruppels op je lichaam voelt opkomen. Iedereen weet het, voordat het ochtend is zullen de verhoudingen tussen bepaalde mensen veranderd zijn.

J. J. Cale mensen, om op te schuifelen of om een paar andere dingen te doen.

Mooi kortverhaal, nou ja essay is dit!

De muziek van Jean Jacques is altijd mooi, lekker zwoel en laidback, I love JJ !!

Lady Luck is zowaar 1 van de betere nummers van Cale voor mij

New Orleans fantastisch nummer

mooie ondergewaardeerde plaat van de woestijnrat cale

Tijuana

Prettig in het gehoor liggende lounge muziek. Dit gevoel krijg ik tijdens beluisteren van deze plaat. Een plaatje voor op de achtergrond, jammer genoeg excelleert het nergens.

Na een zes jaar durende, teruggetrokken periode in Los Angeles waar Cale zich naar eigen zeggen bezig hield met fietsen en het gras maaien kwam hij sterk terug met Travel Log. Inderdaad soms meer uptempo, en iets rockender, maar wel met zijn eigen, typische sound. Bovendien is het album een flinke stap voorwaarts t.o.v. #8.

Leuk vind ik ook de paar nieuwe details die Cale toevoegt aan zijn geluid, zoals de aparte gitaarsolo op 'Hold on Baby' en de Spaans-aandoenende nummers 'Lady Luck' en 'Tijuani' (hoewel dat incidenteel al eerder hoorbaar was bij Cale). De (hoempapa) blazers en strijkers op 'New Orleans' pakken helaas minder goed uit.

Ik ben het eens met beaster dat dit een ondergewaardeerde plaat is. Erg veel doet 'ie wat mij betreft niet onder voor J.J.'s beste albums. Als je een nummer als 'That Kind of Thing' hoort, zo simpel en direct, maar toch zo schitterend en doeltreffend vraag je je af waarom Cale de enige lijkt te zijn die dit in de vingers heeft.

Mijn eerste kennismaking met JJ Cale, en hoe ? Via MTV ! Ik denk dat weinige het voor kunnen stellen maar No Time werd met regelmatig vertoont in een duister diep verleden dat er nog muziek op MTV werd vertoond.

In het kader van muziekverbreding koop ik wel eens iets op één nummer gebaseerd. Cd thuis in de la, één keer geluistert, en het album één jaar naar de kast verbannen. Daarna nog een paar kansen gegeven, en toen viel het kwartje. Wat een geweldige plaat, en ben sindsdien een groot fan van hem. Ondertussen alles van hem in bezit, maar deze blijf ik continue draaien, dat is de wet van waar je instapt toch ?

Ik zag hierboven de benaming "Luie Cowboy", die hou ik erin

Hold On Baby en Disadvantage: de hevigst rockende nummers die JJ ooit gemaakt heeft in de afgelopen 40 jaar! Draai open die knop! En de swingende River Boat Song tot slot, die hij nog eens extra swingend overdeed op het live-album in 2004.

End of the line is misschien wel het mooiste nummer wat de beste man geschreven heeft!

Een goed album van de man. Er zit ook een beetje swung in, waardoor de rustige nummers meer in de verf staan. Er bestaat ook een videoclipje van 'No Time', maar ik herinner me niet het ooit gezien te hebben.
3 sterren