Maar even copy-pasten uit het Supertiptoppertopic, waar Masimo mij dit album recentelijk heeft getipt, dan, want ik zie dat hier al zo'n anderhalf jaar niemand z'n mening heeft geventileerd.
Enkele maanden geleden, door één of ander bericht van Tomas in één of ander topic, had ik het album al een keer geprobeerd. Bij het openingsnummer dacht ik enigszins teleurgesteld al dat het echt zo'n album was waar slimme, experimentele mensen iets mee konden en ik niet, vanwege dat doordringende pieptoontje; bij het incoherente Stel Je Voor, dat grenst aan wat vervelende mensen "geen muziek meer" zouden noemen, haakte ik definitief weer af. Tot anderhalve week geleden dus. Na het album netjes zo tweedaaglijks gedraaid te hebben (en het openingsnummer wat vaker), kan ik ondertussen heel makkelijk door dat laagje van gekunsteldheid heenluisteren - of, beter verwoord, dat laagje van gekunsteldheid is net wat het album nu zo speciaal maakt voor me. Dat onvriendelijk brommende, vreemde ritme in Trekker bijvoorbeeld (volgens mij in twee maatsoorten tegelijkertijd), die instabiele praatzang in Stel Je Voor en de eindeloos meanderende zanglijn van het titelnummer, allemaal geven ze een lekker bevreemdend sfeertje aan een album dat wat Kiftiaans overdoet in zijn rauwe Hollandsheid. Nu moet ik zeggen dat die tweede band wel wat beter is in het doseren van het experiment: dat baslijntje dat zo'n zes minuten de overhand neemt in het titelnummer raakt geen diepe emotionele snaren bij mij, en zo ook Bazuintjes, eigenlijk een soort aritmische gitaarstemsessie van viereneenhalve minuut, niet. Blijft over een intrigerend, soms erg indringend album met een constant aanwezige kale sfeer. Prima tip dus.
