XYZ - XYZ (1989)

Spetterend debuut! Zanger Terry Ilous is gezegend met een erg fijne strot vind ik. Het gitaarwerk bevat heerlijke hooks en riffs en is origineel genoeg om niet in de zee van de destijds heersende hairbands te verdwijnen. Het klinkt ook allemaal lekker rauw en ongepolijst dankzij de produktie van Don Dokken (!!).

Terry zingt tegenwoordig weleens live met Great White. Ik kende deze band dus helemaal niet.

Is dat wat voor mij, Vielip?!?

Jep, dit is absoluut wat voor jou! Dit is wel gelijk hun beste overigens maar je moet 'm zeker gaan proberen! Het zou me verbazen als je het niks vindt.

Okay dan... Nou ik heb al één en ander op de rails gezet... Ik ben benieuwd.

En ik heb hem. Wat een ontzettend heerlijke metalplaat.

Overthetop zang. Wat kan die gast hoog, zeg...

Gitaarsolo's zijn ook om te smullen.

Ik zeg wel metal, om de riffs en solo's maar de tempo's en teksten neigen toch meer naar rock...

Dat zeg ik!
Geweldig album!!

Blijft een ijzersterke plaat.

Met één voet in de rock en één voet in de metal, knalt deze plaat echt goed. Blijf me verbazen over de heerlijke zang. Wat kan die vent de hoogte in, zeg....

Inderdaad een heerlijke plaat. Lekker in het gehoor liggende Rock. Zanger Terry Ilous heeft een behoorlijk groot bereik met zijn geweldige stem. Daarnaast zit de plaat muzikaal ook heerlijk in elkaar. Hier en daar rockt het stevig en komen er heerlijk riffs en gitaarsolo's voorbij.
Daarnaast is er ook ruimte voor wat rustigere nummers, zoals Souvenirs en afsluiter After the Rain.
Ik begin met 3.5*, misschien dat dit nog wat hoger word naarmate ik hem vaker beluisterd heb.

Ik vind dit dan ook met afstand hun beste album! Opvolger 'Hungry' heeft ook nog z'n momenten maar is toch al wel een stukje minder dan dit debuut. Wat ze daarna hebben uitgebracht is niet te vergelijken met die eerste twee schijven. Dat vind ik althans

Wat een heerlijke elpee is dit toch. Ik geniet er nog steeds van, mooie hoes ook. Geweldige zang, mooie vibratie en kracht. Vele recensies klaagden over de invloed van Don Dokken op de plaat, ik denk dat het juist geholpen heeft een uitgebalanceerd product op te nemen. De man heeft smaak en een goed gehoor.
Inderdaad hoor je zijn invloed terug, zowel in zang als in de composities, op de plaat hierna gingen ze echt meer de Glamrock-kant op, haakte dan ook meteen af, daarentegen zal ik deze plaat altijd blijven draaien. Het is een beetje de missing link tussen Back For The Attack en Under Lock And Key.
"Maggy" knalt meteen heerlijk, "What Keeps Me Loving You" is een fraaie ballad met de onmiskenbare backing van Lord Don himself. "Follow the Night" is een andere sfeervolle favoriet, net als het prachtige "Souvenirs" (oh boy, wat een zang). "Come on N' Love Me" is een sexy rocker, "Nice Day to Die" een heerlijke beuker evenals "Take What You Can". De plaat heeft van alles wat... en vooral veel goede nummers. Genieten...

De gedachte komt altijd bij me op dat Don tijdens de opnames van dit album toch meer dan eens gedacht moet hebben; had ik maar zo'n strot!?

Haha begrijp dat wel, denk dat Don net als wij onder de indruk was. Waarschijnlijk meer kracht en techniek. Maar hijzelf heeft een mooiere, warmere en melancholieke klank. Hij heeft meer Soul in zijn stem.

Sorry maar ik heb de stem van Don altijd met afstand de zwakste schakel binnen de band Dokken gevonden. Heb echt moeite om een heel album van die band uit te zitten. Vanwege die stem dus. Vind het geen plezierige stem om lang naar te luisteren. Mijn opmerking was dus nogal sarcastisch bedoeld

Ja dat begreep ik heus, ik heb een totaal ander gevoel als het om Don zijn stem gaat, ik ben er helemaal gek op.

Welke gitarist speelt hier ?hij moet erg zijn geinspireerd door George Lynch... prachtig album !!