Jadis - Photoplay (2006)

Rond 20 feb. is dit laatste juweeltje van Jadis verschenen. De bekende sound (melodische rock met een flinke scheut prog-rock) is gehandhaafd, maar er is genoeg vooruitgang om het interessant te houden.

Zwakke momenten zijn niet aanwezig, 'gewoon' 60 min. prachtige muziek, 11 nummers lang.
Het laatste nummer, tevens title-track, is volledig instrumentaal.

jammergenoeg het laatste album met Martin Orford op keys (hij is ook low-profile aanwezig op dit album)

Voor de liefhebbers van progressive rock met een sterke nadruk op de melodien!

Mooie kennismaking met deze band.
Ze leken wat ingedut met de vorige cd.
Deze klinkt weer fris en vrij.
Het spelplezier komt je tegemoet.
Voor wie van symfonische rock houdt.

dit is mijn eerste kennismaking met jadis, en het bevalt me prima.
geen hoogtepunten maar ook geen dieptepunten.

Dus hier stopt hij ook al mee?
Hij is ook al uit IQ gestapt, jammer.

Dit is overigens een mooie cd van Jadis.

Ik heb een 'net-niet'-gevoel bij deze band.

De muzikanten zijn erg goed, de composities pakkend, poppy en toch lekker agressief genoeg om te rocken. Met name de drummer en bassist doen samen gave dingen.

In theorie zou ik helemaal warm moeten lopen voor de pop-prog met hardrock elementen die me aangeboden worden hier, maar het overtuigt me nog niet helemaal.

Het zou zo maar kunnen zijn, dat hel nog goed komt, hoor. Want zoals gezegd, het rockt lekker en de instrumentale passages zijn erg mooi.

Jadis heeft een hoop net-niet-materiaal op zijn naam staan, maar dit album is bij mij een schot in de roos. Eigenlijk te lichtvoetig om zelfs maar neoprog te mogen heten, maar als je zo de ene na de andere stevige lite-prog klasbak weet af te leveren, drukt dat voor mij de pret niet. Voor veel anderen wel, naar de lauwe scores (ook in vergelijking met andere Jadis-albums) te oordelen - soit.

Hoogtepunten: What Goes Around, Need to Breathe en Please Open Your Eyes.

Ik kan er de vinger niet opleggen, maar de muziek van Jadis kent geen hoogtepunten, en ook geen dieptepunten. En daarbij lijken alle nummers op elkaar, ik kan na 20 minuten niet meer herinneren hoe het eerste nummer klinkt. Wat niet wegneemt dat de muziek verder niet slecht klinkt. Daarom toch nog een waardering van 3.