Van Dik Hout - Alles Wat Naar Boven Drijft (2014)

Heb lang moeten wachten op eindelijk weer een nieuw album.
In ieder geval ben ik niet teleurgesteld geraakt.
Wederom een ijzersterke plaat met mooie en pakkende songs!

Eerlijk gezegd ken ik deze band alleen van hun vroegere hits. Maar toen ik ze pas geleden zag bij de DWDD werd ik toch wel nieuwsgierig. Ik bedoel, ze hadden er zo'n zin in, geloofden in hun muziek en als je dan zo fragiel maar toch overtuigd van jezelf een nummer weet te brengen dan word ik nieuwsgierig.

Dus deze staat al een aantal dagen op en best verrassend. Teksten die op het eerste gehoor wat simpel overkomen, maar toch zijn het vooral verhalen over de Liefde (Van mij mogen ze best weleens over wat anders zingen). De muziek is afwisselend, soms beïnvloed door anderen (ik hoor koortjes en een verdwaalde riff van Coldplay, de toeters van De Dijk, en een dwarsfluit van Thijs van Leer, Dylan).

De stem van Buitenhuis is bepalend en herkenbaar. En wat is die man kwetsbaar uniek in zijn zang. Ik snap dat deze band trouwe volgers heeft.

Maar tsjonge.. Ze zetten meteen wel even een statement met het nummer 'Ik zou het zo weer doen' als beste Nederlandstalig nummer van 2014. Kom daar maar eens overheen dit jaar...

De hoes is erg mooi. Voor mij is Van Dik Hout een bijna vergeten herinnering uit de tijd dat ik studeerde, en die jaren liggen ver achter mij. Ik heb ze na 1998 nauwelijks nog gevolgd en hoorde slechts Stil In Mij af en toe voorbijkomen.

Ze hebben de tijd goed overleefd. Prettige Nederpoprock zoals alleen Van Dik Hout maken kan.

Dit had ik te zeggen over 'Alles Wat Naar Boven Drijft'.

Eindelijk komt dit weer eens in de buurt van "4 weken" ouderwets goed. "lieg niet meer" is vooralsnog het hoogtepunt.

Hij kan niet zingen! Heeft daarbij ook geen bijzondere stem zodat je er iets bij voelt.

oke bedankt.

Toch knap dat een bandje het ruim twintig jaar volhoudt met een zanger die niet kan zingen, duhh

Soms heb ik een onbedwingbare drang om Van Dik Hout te draaien, gedreven door herinneringen meestal. Toch vind ik deze laatste goed te pruimen overall. Tekstueel soms net op of over het randje, maar we heten niet allemaal Thé Lau.

Eerlijke band zonder pretenties

Het eerste wat bij dit album in me opkomt: ouderwets goed.
Het rockt weer wat meer dan de voorgaande albums en bevat de elementen die deze band zo leuk maken!
Benieuwd naar het nieuwe album dat bijna uitkomt.

zet je de nieuwe in je rotatielijst?

Nog niet aan toe gekomen Erikpol. Komt ergens de komende weken in orde.