CHAMPS - Down Like Gold (2014)

Fijne cd, doet ergens denken aan het oude werk van Noah and the Whale. Stem is wel even wennen. Ik las ook vergelijkingen met REM en Flaming Lips, maar dit is wel sfeervoller. Het ademt de sfeer van de Londense folk scene.

Zaterdag live gezien. Daar trad het duo niet op met percussie (uitsluitend twee gitaren) waardoor de muziek de power en veelzijdigheid miste van dit debuut. Verder zeer vermakelijk optreden en grappig toen het publiek bleef applaudisseren en één van die gasten terug opkwam en zei "It's a bit difficult, because we only have one album". Uiteindelijk volgde er toch nog een nummertje.

Heb deze Champs voor de eerste keer gezien op de Pias Nites in Tour & Taxis (Brussel) toen ze nog in de vroege avond speelden en nog geen album uit hadden (alleen St. Peters zweefde rond op het internet) en na het optreden hoopte ik dat er snel een album zou volgen. Een jaar later stonden ze weer op die Pias Nites met een kersvers album onder hun armen en het was dat jaar wachten meer dan waard.
Mooie meerstemmige zang met op een groot spandoek MELANCHOLIE gescandeerd ondersteund door subtiele muziek die genoeg ruimte laat. Geen volgeplamuurde songs dus bij Champs en daar ben ik ze dan ook weer dankbaar voor, alles lijkt in dienst te staan van de song. Ideale plaat voor bij herfstweer.

Ik vind St. Peters werkelijk prachtig. 8MM Desire is leuk, maar komt me erg bekend voor. Iemand?
My Spirit if Broken is ook fijn, maar weer meer 13-in-een-dozijn.
Ik snap de torenhoge beoordeling nog niet zo. Ik ga nog eens proberen....

Feit is wel dat de 2e helft van het album een stuk beter is dan de eerste helft.

[quote]Mctijn schreef:
8MM Desire is leuk, maar komt me erg bekend voor. Iemand?

Het liedje Überlin van R.E.M.. Vooral na een dikke minuut lijkt het daar enorm op.

Een heerlijk debuut van deze droevig klinkende broers. Het doet zo sterk denken aan een andere band met name door de zang maar ik kan er maar niet opkomen. Vreselijk is dat.
Doet er natuurlijk niet echt toe want dit zijn toch echt een paar geweldige nummers.

Dry the River ?

Nee. Die niet. Ik dacht aan Delays maar ik weet zeker dat het een andere band is. Ooit kom ik er op. Het is bijna exact hetzelfde

Hoe dan ook: mooi album.

Nee dus. Het zijn dezelfde mannen als op The Shutes. Op hun laatste albums staan zelfs 2 nummers in ietwat gewijzigde vorm die hier al op stonden: The Shutes - Echo of Love (2012)

Ik ben de enige stemmer daar, en hoe stom dat ik die link niet wist te leggen.

Door het lezen van oude bewaarde recensies uit div. internationale muziekbladen stuitte ik pas kortgeleden op dit album, en wat een ontdekking! Twee broers van het eiland Jersey, gezegend met twee totaal verschillende stemmen, maar beiden met een ongelofelijk talent om heel diverse en prachtige nummers te schrijven.

Melodiën die zich in je hoofd nestelen en zich in menig geval tot oorwurmen ontpoppen.

De songs zijn gelaagd en voorzien van prachtige arrangementen, nergens te vol gesmeerd met overbodige instrumenten, subtiel en tijdloos...

De ene broer heeft een beetje folkzanger achtig timbre, de ander beschikt over een super emotioneel en oorspronkelijk geluid, dat regelmatig de positieve rillingen over de rug laat lopen..

Onbegrijpelijk dat dit nog niet is doorgedrongen tot een groter publiek!