Parhelion - Midnight Sun (2010)

Parhelion is het alias van Ihor Dawidiuk uit Canada. Zijn inspiratie voor muziek komt voort uit arctische landschappen.

De meest gebruikte term voor zijn muziek is Dark Ambient. En Dark Ambient is in het algemeen zo'n term waar een hoop muziekliefhebbers voor terugdeinzen… Naar mijn mening is dat vaak helemaal niet nodig.

Deze Midnight Sun is het debuutalbum van Ihor onder de naam Parhelion, en is best wel een goed voorbeeld van een album waarop de stijl Dark Ambient is, maar waar de geluiden die je hoort, echt niet alleen maar angstaanjagend zijn. Met wat goede wil kan men het eerder misschien 'spannend' noemen.

OK, op zich is dit één uur durende album geen echt lichte kost, maar de 12 nummers zijn voor iemand die daar voor open staat, en die eens wat anders wil als een rockplaat, best te verteren.
De 12 tracks zijn muzikale reflecties van de (weers)omstandigheden op de zgn 'arctische' delen van onze aarde. Bijna allemaal weergegeven door zogenaamde drones : geluidstapijten, gemaakt met gitaren en diverse elektronische instrumenten.

Laat ik eens wat titels van de tracks onder de loep nemen :

Tunturia ( part two ) : voordat Ihor zich Parhelion ging noemen, bracht hij in 2007 het album Maps uit onder de naam Tunturia. Met deze openingstrack van Midnight Sun neemt hij waarschijnlijk afscheid van die naam. Deze track is voor mij een soort 'arriveren' op de ijsvlakte: een kort, maar erg sterk nummer, met dreigende, rollende geluidsgolven. De introductie naar wat we het komende uur mogen verwachten; zoiets.

Midnight Sun : een fenomeen dat wel bijna iedereen kent; hier weergegeven door een 'verstilde' drone van zo'n 7 minuten. Een rustig nummer, met flarden van bewegende natuurverschijnselen.

Polar Night : ijs-en ijskoud natuurlijk, en inderdaad; op dit album is het wel degelijk een vrij 'kil' nummer. Tja, dat kan je verwachten natuurlijk, als het thema van dit album Arctisch is...

Echoes From A Restless Sea : prachtig, maar helaas erg kort nummer, waarin je inderdaad een soort echoes in het water hoort rollen.

A Lament For Whales : erg sterke track, waarin Ihor het opneemt voor de walvissen. Mooie onheilspellende geluiden, en op het einde van het nummer hoor je geluiden die op walvissen lijken. Schitterend !

Meditation Over Open Waters : vrij rustige track ( inderdaad een soort meditatie ! ), met geluiden van de zeeén rondom de beide polen.

Atmospheric Refraction : een zwaar, sinister en behoorlijk donker nummer, want ja; het kan natuurlijk aardig tekeer gaan in de poolstreek.

Forgotten Outpost : weer een rustig(er) nummer; verstilde, melancholische klanken bereiken mijn oren. Mooi !

Solitude : tja; als je alleen in een arctisch gebied zou zijn, zal je je wel heel verloren en eenzaam voelen. Dat gevoel geeft Parhelion hier in dit nummer weer door middel van lange, uitgestrekte gitaar-drones. Mooie afsluiter van deze Midnight Sun.

Al met al is dit een fraaie schijf geworden. Voor zgn 'instappers' in dit genre is mijn advies wel : niet na 1 x luisteren denken ; nee, da's niks, want dit soort muziek vergt voor de meeste luisteraars best wel een behoorlijke gewenningstijd. Dan pas zal de rijkdom van het geboden palet aan klanken zich echt openbaren.