Liars - Mess (2014)

Gave hoes! Mess on a Mission klinkt ook erg lekker.

Mess on a Mission

Ja, wat een leuk nummer!

klinkt als het tegengesteld dat ik van de Liars had verwacht; catchy en dansbaar, bijna richting dance.......

Liars klonk nog nooit zo electronisch. De eerst helft is erg dansbaar, terwijl het tempo op de tweede helft van de plaat omlaag gaat. Vooralsnog vind ik het einde van het album ook het sterkste. Allemaal weer bijzonder intrigerend, er zullen zeker nog aardig wat luisterbeurten volgen.

Jep, gaat door op het elan van WIXIW maar daar waar WIXIW nog redelijk wat Depeche Mode-erige synth-pop bevatte gaat Mess op één of twee directere nummers na (het uitstekende VOX Tuned d.e.d. en de irritant catchy single Mess on a Mission) met name op de 2e helft voluit voor donkere ritme-gebaseerde club-tracks. Niet alles pakt even goed uit (Darslide voelt een beetje overbodig aan en I'm no Gold heeft niet de meest interesante climax) en ik mis eigenlijk ook een beetje de meer persoonlijke touch van Wixiw maar de mannen van Liars ontwerpen opnieuw een aantal zeer interessante geluidstexturen (typisch koptelefoonalbum) en met name de laatste 2 nummers zijn geweldig. Het is niet de meest directe plaat en het duurt een paar luisterbeurten om deze plaat volledig te kunnen bevatten (ongetwijfeld zijn een aantal mensen dan al afgehaakt) maar dit is wat mij betreft een zeer degelijke plaat van één van de weinige bands die net interessanter werd toen ze zoals zoveel collega's de laatste jaren de obligate overstap naar elektronischere vaarwateren waagden.

een retro-album dat zowel terugkijkt op de donkere avantgarde synthpop toen het nog underground was, en de tijd dat synthpop doorbrak en er lullige synthpop hitjes uitkwamen en tegelijkertijd hoor je er ook invloeden in van electronische muziek ala nu. Lastig te beoordelen...

hier te beluisteren: First Listen: Liars, 'Mess' : NPR

Nóg meer electronica ? Wat een geweldig nieuws. WIXIW smaakte naar meer meer meer ...

Ik vind hem weer fijn. Later meer!

Mess on A Mission!
Heerlijk onverwacht refrein.

Daft Punk op amfetamine. Precies wat 2014 nodig heeft.

Heerlijke plaat zeg! Onverwacht, want Liars was nou niet direct een band waar ik me sterk mee verbonden voelde. Tot ik vanavond het heerlijke Mess on a Mission hoorde. Inderdaad een beetje een album met twee gezichten. De eerste helft is betrekkelijk dansbaar en catchy, de tweede helft een stuk trager en introspectiever. Daft Punk op amfetamine is een aardige omschrijving, mits we het hebben over de oude Daft Punk. Ik hoor er ook wel wat Nine Inch Nails en Suicide in terug.

Zelfde geldt voor mij. De sound van de vorige albums wist mij niet bepaald te pakken en ik heb daar derhalve niet zo veel aandacht aan besteed. Toen ik dit voor het eerste hoorde, was ik echter gelijk om. Lag al vroeg dit jaar in de schappen, ook getuige de datum van de reacties hier, maar voor mij is het in oktober nog steeds een vette plaat die ik af en toe opzet en adrenaline geeft. Ook los werken de nummers, en met name dan die van de eerste helft van het album.

Het optreden in Amsterdam gisteren bestond bijna helemaal uit tracks van deze plaat. Live kwam het erg goed over, stomende en dampende set.