Kevin Drew - Darlings (2014)

'Good Sex' is echt een prachtnummer, benieuwd naar het volledige album!

Tof, een tweede solo album van Drew. De eerste vond ik erg tof en zijn werk in The Broken Social Scene heb ik ook altijd kunnen waarderen. Hier kijk ik dus wel naar uit.

Mijn favoriete plaat op dit moment. Lekker breed eighties met de mooie stem van Drew erbij. Moet ook aan de laatste plaat van The National denken maar dat is mijn gevoel.

Ook mijn favoriete plaat op dit moment.
Ik was met de eerste luisterbeurt niet meteen verkocht. Dit album was wel erg kalm en fluisterend, zo was mijn eerste indruk. Maar per luisterbeurt word deze plaat beter. De rauwe randjes kan ik waarderen, evenals de uitschieters, maar ook de rustige kalme nummers (de meerderheid) kan ik waarderen.

Het is al weer een tijdje geleden dat de Canadese indie-supergroep van Kevin Drew, Broken Social Scene, een album uitbracht. Misschien kwam dat wel doordat Drew sinds 2007 ook weer eens aan een solo-album heeft gewerkt. Leuk, want Broken Social Scene is een zeer experimentele (in positieve zin) band, en Drew heeft het zeker in zich om ook lekkere poppy en toegankelijke nummers te schrijven. Zo ook op Darlings: een heerlijke feel straalt het uit met louter (voor Broken Social Scene begrippen) korte nummers; de langste klokt net boven de 5 minuten.

Zo was er al die eerste single, Good Sex, met die kenmerkende Broken Social Scene/Drew zwevende en stekende piano-intro (voor beeldvorming: klik) die meteen nieuwsgierig maakte naar het gehele album. En die nieuwsgierigheid is terecht. De kracht van Drew en zeker dit album is zijn zeer herkenbare galmende stem en de sfeervolle en zwoele instrumentatie. Het is ook zeker geen experimentele Broken Social Scene plaat, maar vooral een Drew-plaat met Broken Social Scene elementen (BSS bandleden Charles Spearin and Ohad Benchetrit doen dan ook mee). Dat effect is het voornaamste wat deze plaat boven de middelmaat uittrekt, al is het moeizaam. De teksten zijn niet erg hoogstaand en getuigen meer van opvulling. Daarnaast komt het geluid bij vlagen een beetje geforceerd over; in de zin dat Drew het aan de ene kant lekker simpel wil houden, maar aan de andere kant toch subtiel zijn experimentele kant probeert te tonen. Door de relatief korte duur van de nummers weet Drew echter wel voor de nodige afwisseling te zorgen, bijvoorbeeld op het bijna elektronische Mexican Aftershow Party en die mooie piano en synths gedomineerde album-closer And That's All I Know (ja, dat is dan toevallig wel dat ene nummer van boven de 5 minuten).

Darlings is een lekker tussendoortje tussen het experimentele werk van Broken Social Scene, en je moet er niet teveel van verwachten. Kevin Drew laat duidelijk horen een begenadigd pop-liedjes schrijver te zijn met een karakteristieke edge.
Pat-sounds: Album Kevin Drew - Darlings (2014) - pat-sounds.blogspot.nl