Charlie Barnes - Geekk. (2010)

Mijn eerste kennismaking met Charlie Barnes was zijn versie van het Revere-nummer These Halcyon Days.
Prachtig vond ik het maar verder deed ik er niet veel mee: ja, een mooie aanvulling op de Reworked #6 EP.

Onlangs werd Charlie weer onder de aandacht gebracht door Revere zelf en dan met name hun 'man van de visuals' (Ryan), plus het feit dat hij in het voorprogramma van de band staat komende april in Londen.
Ryan verwees me naar de Bandcamp pagina van Barnes waar de Home//Live// EP in z'n geheel te beluisteren is en die nu is toegevoegd aan dit album wanneer je het via die site koopt.

Ik wist niet wat ik hoorde! Dit leek Stuart Warwick wel en als ik één 2013 album goed vond was het wel die van hem.
Geekk heeft iets weg van het eerste Warwick album vanwege de elektronische elementen maar het warme van The Butcher's Voice is hier ook terug te horen met dank aan de strijkers die hier ruim vertegenwoordigd zijn.

We horen op Geekk een aangename spanning tussen de electronica enerzijds en de barokke saus anderzijds. Voeg daar de soms haast smachtende stem van Barnes aan toe (denk een Warwick, denk een Rufus Wainwright) en je hebt een schitterend geheel. Een album dat we allemaal onterecht over het hoofd hebben gezien.

De EP vond ik geweldig, maar nu ik Geekk ken ben ik nog gelukkiger: er bestaat nog steeds schitterende muziek die helemaal in mijn straatje past, die me doet juichen van blijdschap en me echt weet te raken. Charlie Barnes heeft er zo eentje gemaakt en er schijnt binnenkort een nieuw album aan te komen. Ik kan er niet op wachten!!!

En over de vergelijking met Stuart Warwick zei Barnes tegen me: I've played shows with Stuart Warwick twice. We joked that if a member of the audience had gone out for a cigarette during my set and come back in during his they might not have realised that there was a different person onstage.....!

We moeten vanaf nu maar niet meer vergelijken want deze artiest verdient alle lof die hij helemaal zelf mag ontvangen van mij. Hopelijk van meer anderen ook!

Is dit album ergens te streamen, Eric?

haha schitterende vergelijking Eric van Barnes! Verder is dit weer een onverwacht pareltje die toch echt veel mensen zou aanspreken. 10x beter dan pakweg de nieuwe j vincent mcmorrow. Muzikaal gedurfder dan Warwick, vocaal wint Warwick 't weer die voor mij net een wat warmere stem heeft. Maar dat kan ook aan de productie liggen. In ieder geval ga ik hier nog lang van genieten en gelijk uitkijken naar dat nieuwe album. Bluebell is voorlopig favoriet.

Geweldig album! Keek er lang naar uit om hem live eens te mogen meemaken en dat gaat volgend weekend eindelijk gebeuren. Nog veel leuker: ik mag hem eerst als persoonlijke gast bij mij thuis ontmoeten voordat ik hem ook maar 1 noot live heb mogen horen zingen

De dingen kunnen raar lopen!

Daarom wel weer veelvuldig aan het luisteren naar dit album en het boet niets aan kracht in... integendeel!

Ja dat is ook mijn favoriet. Ik vind sowieso het 2de gedeelte van het album de betere.

Gister heb ik de goede (jonge) man voor het eerst ontmoet en live aan het werk gezien. Eerst als voorprogramma van Revere (iets meer dan 22 minuten, 5 nummers volgens mij) en daarna sloot hij als toetsenist aan bij Stephen en Ellie van Revere. Een beetje gek, beetje een dromer maar zeer zeker een zeer getalenteerde muzikant. Ik verwacht dat we hier nog wel meer van gaan horen ook in samenwerking met Revere.

Live inderdaad heel bijzonder en hij heeft nieuwe liefhebbers aan zich weten te binden en dat vin dik bijzonder want zijn muziek is toch best wat lastiger te doorgronden.

Ik moet bij deze muziek toch voornamelijk denken aan Rufus Wainwright en Stuart Warwick. Charlie Barnes zet hier een behoorlijk theatrale en zware, ambitieuze plaat neer waar ik als liefhebber toch alleen naar kan kijken met een glimlach. Mede omdat ik weet dat deze knaap nog jong is en daar dus alleen maar ruimte is om te groeien.

Zo nu en dan komen er electronische invloeden voor op dit album, maar deze zijn minimaal en eigenlijk te verwaarlozen. Wat we echter wel vaak te horen krijgen zijn rijk georchestreerde nummers, waar een flinke dosis dramatiek in zit en waar de stem van Barnes goed bij past. Al is het soms nog wat 'zoeken'. Mij weet hij niet in de volle lengte van het album vast te houden, daar is niet ieder nummer goed genoeg voor. Maar bij Bluebell zit ik weer recht over eind en moet ik aangeven dat we hier met een groot talent te maken hebben, het zoeken is nu nog naar dat of die gene dat/die hem over dat heuveltje heen trekt. Gedurft is het alvast zeker.

Ik heb hem samen met de EP Home//Live// op een schijfje, dat is fijn omdat ik nu niet opzoek moet naar de EP. Het nadeel is echter wel dat het album hiermee bijna 1 uur en 20 minuten duurt en dat is echt té lang.

Kortom, kom maar op met nieuw werk

Ik ontmoette Charlie afgelopen zaterdag, en ik kocht twee albums van hem waar hij duidelijk blij en verast (?) mee leek te zijn. Vriendelijke gast, was leuk om daar even een praatje mee te maken!

Die is zo goed als af weet ik uit betrouwbare bron

De vraag wanneer het uitkomt is dan altijd een lastige. Hij heeft ergens begin volgend jaar.


Ik heb me kapot gelachen om hem. Heel veel humor een een geweldige gast om over de vloer te hebben. Ik gun hem wat meer bekendheid en nu jullie weer voor wat updates zorgen lukt dat misschien ook wel

Gister vertelde hij "some point next year" dus dat is een redelijk ruime inschatting

Eric zal facebook tegen die tijd wel bombarderen met informatie omtrent het album, dus missen zullen we het niet

Charlie onlangs voor de deur van Velvet in Rotterdam:

Charlie Barnes - Hammers (live @ Velvet Rotterdam 27-9-2014) - YouTube