James Taylor - (Live) (1993)

En hier staan nog geen postst bij. Onbegrijpelijk.

Ik verkies bij James Taylor deze liveplaat als oeuvre-overzicht. Alle betere songs uit 's man's carriëre staan hier op in een prima live-uitvoering;
Taylor is goed bij stem, de sfeer zit er goed in, dit is puur genieten.

Bij voorkeur in de late uren te beluisteren of gewoon op zondagochtend.

4.5 sterren!
****1/2

Inderdaad he.. Late uren of zondagochtend. Geweldig dit..Heerlijke stem en strakke band.

Eens met EVANSHESON!
Kan het niet beter verwoorden.

Fire and Rain. tjonge, zo mooi.

Uit welk jaartal zijn de daadwerkelijke opnames afkomstig?

Najaar 1992.

Erg amerikaans qua aanpak en wat mij betreft te uitbundig. Ik had het graag wel bescheidener en kleiner uitgevoerd gezien
Ik had er meer van verwacht

Eigenlijk wel begrijpelijk waarom soortgelijke artiesten niet enorm zijn doorgebroken hier in Nederland . Ze vissen veelal in dezelfde vijver. Qua thematiek doet een James Taylor niet onder voor Graham Nash of een Dan Fogelberg. Daar is niks mis mee, maar het is allemaal wat eenvormig en zoetgevooisd. Zelfs Neil Diamond rockte soms nog meer. Is er dan iets mis mee? Nee , dat zeker niet , maar ietwat minder braaf mag wel in mijn beleving. Taylor is een prima liedjessmid , met goed oor voor melodie en teksten die de gemiddelde mid-lifer op het lijf geschreven lijken. Als ik die Amerikanen hier uit hun dak hoor gaan, frons ik ook af en toe mijn wenkbrauwen , want ik kan er geen spraakmakende tekst of adembenemend stuk muziek uit filteren. Degelijk is vooral het woord wat hier de lading dekt. En degelijk is Taylor en dat is ook iets waard. In dit geval 4 sterren.

schafte deze ooit aan als "Best Live" met de gedachte dat het een live album was van zijn beste nummers. het bleek achteraf een selectie van 17 nummers te bevatten van deze dubbelaar. op "Best Live" ontbreken dus helaas 13 van de 30 nummers.

blijft over een prima live registratie met een goed bij stem zijnde James Taylor begeleid door een geweldige band.

een fraaie mix van energieke, uitbundige versies van nummers als "Mexico" met een heerlijk op gitaar solerende MIchael Landau, "Steamroller Blues", "How Sweet It Is" en "Sun On the Moon" en de wat rustiger uitgevoerde klassiekers als "Sweet Baby James", "Fire and Rain" en "You've Got a Friend". dat zorgt voor gevarieerde muziek met een fijne balans op dit live album. vermoedelijk zijn beste.

Album werd geproduceerd door Don Grolnick & George Massenburg

de band:
Clifford Carter: keyboards
Don Grolnick: piano
Jimmy Johnson: bass
Michael Landau: guitar
Carlos Vega: drums
Valerie Carter, David Lasley, Kate Markowitz, Arnold McCuller: vocals

citaat uit de liner notes van Peter Asher:

"While many shows have been recorded before, never have all the necessary elements fallen into place together. For this record, a tour was planned specifically with a live album in mind. The tour played for three weeks in a variety of halls and to different kinds of audiences.

The best performances from 14 shows were chosen, mixed and assembled into this record. No additional recording was done and the music on this album is entirely live"

Net als velen ken ik JT van zijn evergreen Fire And Rain en zijn vertolking van You've Got A Friend. Begin jaren '80 hoorde ik Your Smiling Face die op een of andere verzamel lp stond en die ik erg leuk vond. In de loop van de jaren bleef de interesse in JT wat onder de radar maar dat veranderde toen ik Greatest Hits 2 voor een klein bedrag op cd kocht. De wat latere periode met nummers als The Secret Of Life, Handy Man, Her Town Too en Something In The Way She Moves vind ik fantastisch. En zo kom je vanzelf een keer uit op dit live album. Een keur van goede muzikanten, een JT goed bij stem, een uitgelezen songkeuze en een uitstekende performance. Gewoon een prima live album dus.