Gladys Knight & The Pips - Standing Ovation (1971)

Het If I were your woman album was nog geen half jaar uit, of Motown bracht een nieuw album uit die de titel Standing ovation zou dragen. Er staan nogal wat covers op dit album die naast de eigen stukken voor het merendeel best mooi zijn. Het openingsnummer Make me the woman you go home to is in ieder geval al een prachtige ballad dat aan de ene kant een romantisch liefdesliedje is, maar aan de andere kant tevens een bepaalde vorm van verlatingsangst vertegenwoordigt: ”With a smile I’ll fix your evening meals/ Iron your clothes/ It ain’t no big deal/ It’s all a part of loving you/ Make me the woman you go home to/ Not the woman you leave behind”. Met Can you give me love with a guarantee wordt het vorige thema voortgezet, maar het nummer heeft niet de pakkendheid die het eerste nummer wel kent. Fire and rain vind ik wel leuker dan het origineel, maar over de gehele linie is het liedje te eentonig om volledig ingepakt te worden. Ook de instrumentatie had best wat gevarieerder gemogen.

Master of my mind daarentegen, is één van de betere nummers op dit album. Soms lijken de invloeden van country aanwezig te zijn, maar zodanig dat het nooit écht opvalt, en dat is jammer. Het nummer leent zich namelijk prima voor een combinatie van beide genres. Dan volgt een medley van He ain’t heavy, he’s my brother en Bridge over troubled water. ik vind de manier waarop de nummers zijn verweven tot een medley erg mooi gedaan. Het arrangement lijkt ook wat dieper te zijn dan de voorgaande nummers, meer gericht op de southern soul stijl, dan de "normale" Motown stijl. Dat zit dus wel goed. It takes a whole lotta man for a woman like me is een minder opvallend nummer, en is ook weinig noemenswaardig naar mijn idee. Gelukkig wordt dat liedje afgewisseld met een geweldig nummer, het hoogtepunt op dit album, de Kris Kristofferson cover Help me make it through the night met een nieuw gesproken woord intro waarbij die geweldige en warme stem van Gladys Knight prachtig naar voren komt! The long and winding road weet mij niet echt te overtuigen, vind het nummer dan ook niet voor een meerwaarde zorgen. Het is een tamelijke saaie en gladde coverversie. If you gonna leave (just leave) is -ondanks de treurige tekst- één van de meest swingende nummers op dit album, al had het wel wat voller gemogen op gebied van instrumentatie. No one can love you more begint met een gospelachtige sfeer en uiteindelijk ontpopt het zich tot hét meest swingende nummer. Redelijk upbeat en het jazzy, bigband-sausje maakt dit een waardige afsluiter.

Over het algemeen is het een vrij sober album. Zowel op gebied van instrumentatie als tekstueel. Pas aan het einde van het album (de laatste twee nummers), komt er wat meer “leven” in het album. Ongeveer de helft van de tracklist is de moeite waard en de rest kan geschaard worden onder de categorie “niemanddalletjes”. Opvallend is dat de CD-heruitgave (waarop tevens het If I were your woman album opstaat) nog een extra bonus track bevat, namelijk You need love like I do (don’t you), die verreweg het meest interessante nummer is van de CD. Bombastisch en funky, en eigenlijk een nummer die o zo nodig was geweest op Standing ovation!