Flamborough Head - Tales of Imperfection (2006)

De opvolger van het album One For The Crow en op kleine puntjes een net ietsje beter album. De zang van Margriet Boomsma komt wat zekerder over en er zit iets meer pit in de composities.

Erg mooi vind ik het feit dat Boomsma in haar teksten lekker met beide benen op de grond blijft en ook duidelijk iets te zeggen heeft. Maureen is bijv. een stuk dat gaat over de druk die de wereld legt op de schouders van jonge vrouwen om er perfect uit te zien (zie de hoes). In Captive Of Fate trekt ze een vergelijking tussen het geborgen leven van haar kinderen en dat van kinderen in heel wat minder bedeelde landen op de wereld.

Deze band weet mij altijd op een bijzondere manier te raken en het is dan ook jammer dat maar zo weinig mensen hen kennen en waarderen.

Goed verwoord ChrisX.

Mijn eerste ervaringen met deze band smaken naar (veel) meer. Hopelijk volgen er meer users

4*

Ik ben meer muziek- dan tekstluisteraar.
De muziek is echt helemaal top. Niet van die ingewikkelde supersnelle instrumentale hoogstandjes, maar wel prachtig uitgewerkte thema's, die me de rillingen bezorgen.
Een CD die ik maar moeilijk kan opbergen en steeds weer opnieuw wil gaan beluisteren krijgt van mij altijd een van de hoogste noteringen.