Chet Baker - The Best of Chet Baker Sings (1989)

"Nighthawks" van Edward Hopper. Da's het schilderij dat altijd op mijn netvlies gebrand is wanneer ik weer eens luister naar deze schijf.

Een soort tedere naargeestigheid. Wanneer ik Baker hoor zingen denk ik altijd aan de man die met z'n rug naar de kijker zit in dat werk van Hopper.

"Ik heb geen specifieke bedoeling met m'n werk" - zei Hopper ooit. Chet Baker had ook géén gewichtige "kijk-ik-weet-het-antwoord"-bedoeling met z'n liedjes, denk ik.

De titels van de songs hierboven spreken al voor zichzelf, denk ik.

Er zit alweer zo'n zwaar "stadsgevoel" vastgekleefd in de groeven van deze lp.

Wat dat "stadsgevoel" exact impliceert - kan ik moeilijk omschrijven. Het enige wat ik kan neertikken is dit: Baker probeert één of ander meisje te verwerken via vertwijfelde breekbare liedjes - die de bestemmelinge waarschijnlijk nooit te horen krijgt.

De nummers handelen over het begrip "verloren liefde" - hoe dat iemand gevangen kan houden.

Die muren bestaan weliswaar enkel in z'n verbeelding: de wegen zonder haar lopen naar elke horizon - maar hij kijkt er verstrooid overheen door zich te focussen op z'n pianoklavier, tussen het zingen van twee wanhopige liedjes in.

Je hebt je beleving weer eens uitstekend en onderhoudend beschreven, Zachary, waarvoor hulde. Maar pas wel op, straks gaan we elke keer zo'n mooi berichtje verwachten...

Echter, als je me toelaat, wil ik wel een enkele kanttekening bij je verhaal plaatsen( nu lijk je me wel een aardige vent dus ik ga er maar van uit dat ik die toestemming heb ).

Ik vind namelijk dat het album eerder berusting en nuchterheid uitstraalt dan wanhoop en verstrooidheid. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan wat Chet zingt in aan het eind van But Not For Me :

Although I can't dismiss
the memory of her kiss
I guess she's not for me

Ofschoon er wel sprake is van een zekere weemoed, kun je gewoon het schouderophalen in deze tekst gewoon voélen, zo van: "het was mooi, maar ja, we pasten nou eenmaal niet bij elkaar" (klinkt wel een beetje ordinair zo ).

Niet wanhopig, niet verstrooid, eerder nuchter lijkt me. Zo ook:

I fall in love too easily
I fall in love too fast
I fall in love too terribly hard
For love to last

Een probaat middel tegen liefdesverdriet dit. Kom maar bij Ome Chet !

Spreek voor jezelf

Dat soort berichten (méér van die kanttekeningen, alstublieft )

Hé,hé niet zo gulzig hé. Mijn vingers staan nog stijf van al dat tikken.

(Pff, nog 476 berichtjes... )

Musicmeter: een site waar ik telkens met plezier terugkeer, een site waar je meningen kunt delen en vergelijken, een site waar je kunt kijken wat mede-gebruikers nu als hun favorieten beschouwen.....
Laat ik op die manier nu bij dit album terecht komen, en wederom zo'n schitterende beschrijving van Zachary tegenkomen. Dit sprak mij wel aan: een tripje naar een cd-shop is zo gemaakt in dat geval.
En wat denkt u ?
Jawel, deze jongen verliet hoopvol de zaak met deze cd in zijn binnenzak (dat is dan weer het voordeel van een cd ). En eenmaal in die speler kan er maar een conclusie getrokken worden: Zachary, jongen, bedankt om mij op het spoor van deze prachtige cd te zetten.

We zijn graag tot uw dienst, heer aERodynamIC. Alles voor ome Chet

Maar heb je nu ook een goede opberg-tip voor al die cd's (die nu nog veel sneller uitbreiden dan voorheen, en toen ging het al zo hard) ???
Misschien een forum-item .

Is dat het koninklijke meervoud of zijn er toevallig meer Zach's waar we mee rekening dienen te houden ?

Ik bedoelde eigenlijk ook ElMeroMero, vandaar

Dan is het okay.

Hehe, mijn onbeschaamde hengelen naar erkenning levert eindelijk eens een keer resultaat op

Maar alle eer gaat natuurlijk eerst naar ome Chet voor al die mooie liedjes die op deze plaat staan.

En natuurlijk ook bedankt ElMeroMero

Er staan inmiddels wel meer albums van ome Chet in mijn kast. Zo zie je maar weer !

Onverwoestbaar! Als je hem na of voor Diana Krall en al die meer hedendaagse crooners beluistert klinkt hij nog steeds heel modern.

Even een berichtje van minder literair niveau :

"The Best of" riekt naar een verzameling. Toch staat het album bij "Reguliere albums".

Ervan uitgaande dat dit juist is (geen verzamelaar), vanwaar de titel? Dacht hij simpelweg: dit is tot nu toe het beste werk van mij?

een heerlijke cd, een heerlijke zachte stem heeft de man.één minpuntje: de cd duurt te lang voor een album wat veelal over hetzelfde onderwerp gaat,toch een dikke 4.0

hier sluit ik mij bij aan

Chet Baker heeft een onvergetelijke stem. Niemand klinkt zoals Chet, maar hij was absoluut geen lieverdje. Zwaar drugsgebruik heeft hem flink gesloopt.

En tegenover de dames was hij absoluut geen lieverdje.

Wie van de muziek houdt van deze jazzgigant - ondergetekende is een absolute fan - doet ook zijn voordeel om de biografie van Chet Baker te lezen ;

stukje van de teaser op de cover ; "... Baker was een enorme womanizer en wanneer hij niet bezig was de levens van allerlei vrouwen te gronde te richten, verwoestte hij zijn eigen leven. Zijn jarenlange relatie met drugs was één van de meest tragische en pijnlijke in de van drugs vergeven jazzwereld."


Titel ; " De lange Nacht van Chet Baker"

Auteur : James Gavin

Vertaald door Rob van Erkelens

Uitgegeven bij Thomas Rap, Amsterdam 2003

ISBN 90 - 6005 - 248 - X

Een WARM aan te bevelen boek, dit leest als een trein !!

Voor deze schitterende ceedee : 4.5 sterren hoezee en Hallelujah!

Ik voel zijn stem niet. Het is wel mooi, en instrumentaal is dit album zeer goed. Maar zijn stem weet me niet te raken. Het doet me niet zo erg veel. Daar zal hopelijk wel verandering in komen, dat is wel vaker gebleken.

Voor nu 3,5*. Het mooiste nummer vind ik toch But Not for Me en ook is I Fall in Love Too Easily erg goed.

Dit doet mij ook vrij weinig, ik vind het eigenlijk zelfs saai en slaapverwekkend. Veilige pop-jazzdeuntjes met een nogal vlakke zangstem, die nagenoeg geen emoties bij me oproept. Misschien nog maar eens proberen als ik in een andere stemming ben. 2,5* voor nu.

Stiekem denk ik er regelmatig over om dit album in mijn top 10 te plaatsen.

Het het weer eens beluisterd, maar nog steeds weet zijn stem mij niet echt te pakken. But Not For Me weet me als enige nummer echt te raken, de rest is wel mooi, maar er ontstaat niet veel. Jammer, maar ik wil dit zo graag goed vinden, dus ik geef nog niet op, ik gun dit nóg wat meer tijd. Gewoon veel luisteren lijkt me.

Bijzonder, mooi en bijzonder mooi album van Chet Baker. Prachtig gevoelig gitaarspel, mooie zang. Alhoewel hij niet de beste zanger is weet hij toch een bepaald gevoel over te brengen dat je raakt.

4,5 ster.

Het hoeft niet altijd over de kwaliteit van een stem te gaan. Ornette Coleman heeft een doeltreffend commentaar op Chet Baker:

"Have you ever heard someone who couldn't sing, but did something to you emotionally?"

Het laidback karakter van dit plaatje en de dromerigheid in zijn stem maken dit tot een van mijn favoriete zondagochtendplaten. Lekker om bij in bed te blijven liggen en weg te dommelen. De romantische intermezzo's van Russ Freeman op piano en ook de zachte trompetaanzet van Baker zelf, heerlijk gewoon.

Will Oldham!! Ok, dat moest er even uit.
Verder, Chet Baker niet kunnen zingen? Ik vind dat ie wel kan zingen hoor. Hij zingt toch vrij gecontroleerd met vibrato op juiste momenten e.d., niet?

Ja zang-technisch is hier weinig mis lijkt me..