Takuya Kuroda - Rising Son (2014)

Mooi album. Geen buitengewone set, maar hij weet bij vlagen lekker op te zwepen en de gastbijdrage van Jose James is alleraardigst.

Japanse jazz-trompettist Takuya Kuroda is, zoals vele Aziaten voor hem, naar New York verhuisd om daar in de bruisende jazz-scene muziek te componeren. Daar ontmoette hij José James, die vooral vorig jaar furore maakte met zijn elegante mix van soul, jazz en R&B. Deze werkte mee aan het nieuwe album van Kuroda (en Kuroda op dat van James), en dat is op Rising Son duidelijk te horen. We horen hier een sterk staaltje instrumentale soul-jazz, en het zal niet misstaan in de naderende lente.

Zo begint openings- en titelnummer Rising Son met heerlijke soulvolle baslijntjes die Kuroda heerlijk inkleurt met zijn mooie trompet-geluid. Heel specifiek en origineel is dat geluid niet, maar het hele album worden er sterke en overtuigende combinaties van instrumentatie gemaakt. Zo kiest Kuroda er voor om op het Afrikaanse nummer Afro Blues de hulp van mede Blue Note jazz-gitarist Lionel Loueke in te schakelen, wat zorgt voor de noodzakelijke afwisseling. Ook José James zelf doet een nummer mee, op Everybody Loves the Sunshine, en ook die toevoeging is zeer geslaagd, want het is leuk om op deze plaat ook nog een vocale bijdrage te horen. Deze twee hoogtepunten zeggen echter wel een beetje wat de minpunten zijn van dit album, want veel verder dan deze hoogtepunten komen we niet. Waar deze gast-bijdrages samen met het zeer geslaagde openingsnummer zorgen voor een vol, origineel en karakteristiek geluid, blijft de rest van het album daar een beetje bij achter. Het zijn stuk voor stuk lekkere en relaxte nummers, die net als José James een lome soul-sfeer geven, maar heel spannend wordt het niet. Voordat een jazz-album het voor elkaar krijgt mij echt te raken, zal het toch net wat losser en experimenteler moeten worden aangepakt.

Takuya Kuroda doet erg zijn best om een grote naam te worden in de New Yorkse jazz-scene, en als hij ook maar een beetje van de populariteit van José James weet te vergaren door hun samenwerking op deze plaat, dan zal dat nog wel eens waarheid kunnen worden. Hier brengt Kuroda vooral een sterke maar geen bijzondere plaat uit, en weet hij de kwaliteit van zijn, vier studio-platen grote, oeuvre door te zetten. Duidelijk een Rising Son in de jazz-wereld!
Pat-sounds: Album Takuya Kuroda - Rising Son (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Deze man met de blaasinstrumenten weet de jazzliefhebbers zeker te boeien. Gelukkig is er naast het vele geblaas ook ruimte voor de nodige vocalen afwisseling. Maar bovenal blaast dit gewoon lekker funky weg. Prima jazzplaat.