Les Claypool's Duo de Twang - Four Foot Shack (2014)

Les Claypool die met een bevriende gitarist een duo vormt en opeens aan de stampende countryblues gaat. Het zijn vooral covers, niet al te serieus benaderd ook. De over-the-top vocalen en algehele gekte druipt er hier weer vanaf. Prachtig hoe Man In The Box van Alice In Chains hier bijvoorbeeld wordt verkloot.

Mijn uitgebreide recensie lees je hier. Dit soort zelfpromotie ben ik, zeker op dit forum, niet echt fan van. Dus wees gerust, ik zal niet bij elk album mijn recensie gaan linken.

Ik lees over het algemeen niet zo heel veel recensies en als ik ze al lees dan het liefst de wat beknoptere. Ik heb jou recensie in ieder geval wel helemaal gelezen. Hierdoor toch wel benieuwd geraakt naar dit album. Inderdaad je moet van heel veel flauwigheid houden en dat doe ik soms best wel. Maar dit houdt gewoon niet weer op en al gauw is er geen bal meer aan. Terwijl ze best wat kunnen. Ik zie dat ik niet de enige ben die niet enthousiast is.

Hendrik68 bedankt voor het lezen in ieder geval, was mijn eerste recensie voor de site en ben daar niet over van mening veranderd. Les Claypool is een top muzikant, maar wel vaker erg melig, Qua humoristische benadering in zijn muziek een beetje Zappa on steroids? Hier blijft het wel wat vlakker, dan normaal bij hem. Hoewel zijn hoofdband Primus ook vol zit met humor, is die funkmetal band een stuk minder een muzikaal grapje. Dat is echter geen band die ik jou durf aan te raden.

Flauwe maar ook een vernieuwende insteek van Claypool, ik vind het prima klinken ook al is het een plaatje dat niet echt te vaak moet draaien.

Ditmaal een goed "solo" album van Claypool. Enkele van de vorige konden nogal verzanden in meligheid, maar hier blijft hij aan de goede kant van de flinterdunne scheidslijn. Dé meester van de elektrische bas.

In Battle of New Orleans zingt Les over de Golf of Mexico. Kan iemand een correctie indienen aub?