Hitsville Drunks - Sincerely Average (2014)
mijn stem
11 stemmen
België
Rock
Label: Starman
-
High Culture (2:50)
-
Don't Tell Her (2:55)
-
Clean Adult Fun (2:19)
-
Calm Love (3:05)
-
Doing Fine (3:18)
-
Sincerely Average (3:07)
-
Never a Strange Man (3:36)
-
Retro Artist (2:17)
-
I Was Never There (3:28)
-
Gou Got Me Working (3:05)
0
geplaatst: 10 februari 2014, 11:45 uur
Weeral een "nieuwe" band van duivel-doet-het-al Mauro Pawlowski, de band tourt al enkele jaren met deze nummers en live komen ze zeer sterk over. Waarmee te vergelijken? Met Mauro's soloplaat Songs From A Bad Hat, powerpop alom dus.
Zeer benieuwd naar de studioversies van bovenstaande nummers.
Zeer benieuwd naar de studioversies van bovenstaande nummers.
0
geplaatst: 29 maart 2014, 13:07 uur
Hey, een debuut plaat van een nieuwe Belgische band! Of althans, dat dacht ik. Totdat je wat verder gaat zoeken, en ziet dat dit het nieuwe project van Mauro Pawlowski is (die vanaf 2004 in dEUS zit). En eigenlijk is het niet eens zo'n nieuw project ook. Mauro Pawlowski & The Grooms bracht namelijk al in 2004 een album uit. Dit is bijna dezelfde bezetting als deze band, maar dan met de toevoeging van Sjoerd Bruils (die ook al eerder werkte met Pawlowski in de band Gruppo Di Pawlowski) en er zijn 2 andere voormalige bandleden gewipt. Volgt u het nog?
Maar goed, dit nieuwe side-project maakt power-pop. Pop-muziek maar dan met iets meer ballen zeg maar. En dat klinkt eigenlijk overal wel prima. Goede samenzang tussen de bandleden, goeie melodie, voldoende afwisseling in het album en leuke combinatie tussen rock en pop. Maar toch ben ik niet bijzonder enthousiast. Zodra het album afgelopen is, kan ik namelijk maar met moeite nog een leuk stukje voor de geest halen. Het luistert allemaal prima weg, maar het wordt nergens heel bijzonder. De melodieën zijn net niet sterk genoeg om te onthouden of een gitaar-rif die blijft hangen. Het lijkt alsof ze hier op safe spelen. Daar is op zich niets mis mee, maar het zorgt voor weinig memorabele momenten.
De titel van het album zegt het dus eigenlijk al: het is allemaal 'sincerely average'. Het is nooit heel slecht, maar het is ook nooit heel goed. Gewoon gemiddeld dus. En daar hoort dan ook een gemiddeld cijfer bij.
Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds
Maar goed, dit nieuwe side-project maakt power-pop. Pop-muziek maar dan met iets meer ballen zeg maar. En dat klinkt eigenlijk overal wel prima. Goede samenzang tussen de bandleden, goeie melodie, voldoende afwisseling in het album en leuke combinatie tussen rock en pop. Maar toch ben ik niet bijzonder enthousiast. Zodra het album afgelopen is, kan ik namelijk maar met moeite nog een leuk stukje voor de geest halen. Het luistert allemaal prima weg, maar het wordt nergens heel bijzonder. De melodieën zijn net niet sterk genoeg om te onthouden of een gitaar-rif die blijft hangen. Het lijkt alsof ze hier op safe spelen. Daar is op zich niets mis mee, maar het zorgt voor weinig memorabele momenten.
De titel van het album zegt het dus eigenlijk al: het is allemaal 'sincerely average'. Het is nooit heel slecht, maar het is ook nooit heel goed. Gewoon gemiddeld dus. En daar hoort dan ook een gemiddeld cijfer bij.
Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds
0
geplaatst: 1 oktober 2014, 08:32 uur
Een gemiddelde cd van Mauro en de zijnen. Ik mis de echte je meteen bij de kraag grijpende pop zoals op Songs
From A Bad Hat van Mauro zelf, laat staan
dat ik de weerhaken mis die in vele van zijn andere projecten wel zaten. Nergens slecht maar helaas ook nergens echt heel goed.
From A Bad Hat van Mauro zelf, laat staan
dat ik de weerhaken mis die in vele van zijn andere projecten wel zaten. Nergens slecht maar helaas ook nergens echt heel goed.
* denotes required fields.
* denotes required fields.