Helstar - Multiples of Black (1995)

Nummer zeven Beyond the Realms of Death is inderdaad een cover van Judas Priest. Voor de rest zeg ik voorlopig zo weinig mogelijk want momenteel is dit album een ontgoocheling van jewelste. Bijzondere aandacht gevraagd voor de drums op enkele nummers: het beruchte St-Anger-blikken-trommel-geluid zorgt voor het zuur in mijn keel.

Eerlijk is eerlijk, de zang van James Rivera blijft nog altijd indrukwekkend, die man druipt van klasse. Jammer genoeg blijft de rest ver beneden de middelmaat. De nummers vliegen het ene oor binnen en het andere oor buiten. Drie keren ontdek ik een lichtpuntje, bij de korte nummers Reality en The Last Serenade en bij de Judas Priest cover Beyond the Realms of Death. Laat eens die drie nummers weg en je houdt er nog zeven over. Magere oogst na een periode van zes jaren stilte. De productie is onevenwichtig en ondermaats, in het bijzonder de drums. Ondermaats product van één van mijn culthelden uit de jaren tachtig.

Grappig hoe dit album zo gehaat wordt, want muzikaal is er echt weinig mis met het Multiples Of Black. Waarom de band besloten heeft om de nummers in twee studio's op te nemen/mixen om het vervolgens als een enkel album samen te voegen, is me dan weer wel een raadsel, aangezien de productie op de helft echt verschrikkelijk is. Hieronder zitten echter wel gewoon toffe songs die echt niet zoveel last hebben van het jaren '90 groove-syndroom als andere voormalige traditionele metalbands hadden. En ja, dan kom je op een album dat ik toch echt fijner vind om te horen dan het wat saaie debuut.

Goed, niet alles is gouden. De Judas Priest-cover vind ik een behoorlijke mislukking met ronduit lelijke zang en chaotische gitaarpartijen. Will I Catch It Again en Reality zijn echter wel weer fantastisch. Save Time lijdt weer een beetje onder de zang, maar Black Silhouette Skies is wel weer erg tof. Ik heb het idee alsof er hier gewoon twee demo's snel bij elkaar geflanst zijn tot een product, want met een betere productie was hier echt geen enkel probleem mee. Ik vind het tof in ieder geval.

Tussenstand:
1. Nosferatu
2. Remnants Of War
3. A Distant Thunder
4. Multiples Of Black
5. Burning Star

Van de slechte reputatie van deze plaat was ik wel op de hoogte, maar ik ging daardoor er ook van uit dat het een slecht album was. Het punt is dat dit album fenomenaal is, maar de productie verpest hier wel het een en ander. Dit soort demo's samenvoegen tot een album is gewoon een slecht idee. Zeker als de geluidskwaliteit onderling ook behoorlijk wisselt. Het zal wel even cashen zijn geweest voor de platenmaatschappij. Wat mij betreft neemt Helstar deze songs opnieuw op, want met een goede productie is dit materiaal met gemak 4,5* waard. Zodoende is het eigenlijk niet mogelijk om hier een zuiver oordeel over te geven. De songs kunnen zich makkelijk meten met een album als Remnants Of War. Dit materiaal is niet zo technisch als op Nosferatu. De eerste zes songs en Black Silhouette Sky zijn gewoon erg goed. Dit album is met de verkeerde intenties uitgebracht.


Tussenstand:
1. Nosferatu
2. Remnants Of War
3. Multiples Of Black
3. A Distant Thunder
4. Burning Star