Bigelf - Into the Maelstrom (2014)

Zeer afwisselend en onderhoudend album. Tenminste als je van wat vreemde en soms echt geflipte songs houdt. Op het eerste gehoor is het een typische jaren zeventig plaat, met lekkere zompige (rock)songs die hier en daar een psychedelisch randje bezitten. De composities zitten allemaal erg goed in elkaar, maar hebben stuk voor stuk iets bevreemdends. De soms luchtige en mooie melodieën krijgen vaak iets duisters en rafeligs mee. Het doet mij in de verte denken aan oude horrorfilms, nergens echt griezelig maar het blijft onder de huid zitten. Ik hou er wel van en het wordt met elke draaibeurt leuker. Ik kan niet zeggen dat de muzikanten mij afzonderlijk erg opvallen, of het moet de zang zijn, nee, het is de band in zijn geheel en de gelaagdheid van de songs die het hem doen voor mij.
Love it.

Voorlopig 4*, and still counting...

Het lijkt ergens ook wel een mix tussen de Beatles, Bowie en Black Sabbath.

Ik vond dit album bij de eerste luisterbeurt al goed en het blijft alleen maar beter worden. Vette sound, lekker drumwerk (van Mike Portnoy), uitstekende zanger en vooral, ijzersterke melodieën.