Free - Live! (1971)

Opzich leuk geprobeerd, om net als Deep Purple of Uriah Heep een Live album uit die periode te openbaren, maar helaas niet zo succesvol, geef mij maar Free uit de studio!

heerlijke live lp met oa fire and water / mr bigg

Volkomen met je eens, Marcello.

Ik heb thuis the free "songs of yesterday" Een verzamelbox met 5 cd's.

Heel fraai.

Heerlijk Live Album. Mr. Big doet me iedere keer weer de rillingen over de rug lopen. Zo'n heerlijk eenvoudig gitaarthemaatje, schitterend aangevuld door de bas en twee prachtige solo's. Toppertje!

Ik heb zitten twijfelen waar ik de volgende links moest plaatsen, bij dit album ?, bij Fire and Water ?, bij hun laatste Heartbreaker?

Toch maar voor deze hier gekozen; te meer omdat er in deze docu in zes delen, heel veel mooie livestukken zitten.

Inside Free deel 1

Inside Free deel2

Inside Free deel 3

Inside Free deel 4

Inside Free deel 5

Inside Free deel 6


Al met al een informatief en compleet overzicht van de opkomst en einde van een geweldige band die het verdient ook in 2007 door velen te worden gehoord.
Free: een rockband met blues, een bluesrock band met soul, een soulfull rockband met funk.

Enjoy it !

Vandaag nog met mijn vader over Free gehad; hij snapte de vergelijking met Pearl Jam ook goed. Hij vond het geweldig dat Oldfart zijn zoon kennis liet maken met volgens hem 1 van de beste bands uit de vroege jaren 70. Vervolgens ging hij op zolder zitten neuzen tussen zijn albums uit zijn jeugd. De hele avond niet meer gezien.

Dan hebben we samen je pa een toffe avond bezorgd

Zeker weten, hij zei dat er meer van dat soort bandjes actief waren; hij noemt ook vaak Chicken Shack; of zoiets.

Flip: lukt niet om een link te plaatsen naar een ChickenShack album: grrr

Staan hier met drie albums op MuMe

Nou heb het nog een paar keer geprobeerd , maar het lukt me nu even niet

Chicken Shack heeft in ieder geval een link met Fleetwood Mac, want de pianiste zangeres; ene Christine Perfect, trouwde met John McVie van Fleetwood Mac, en werd zodoende Christine McVie, en verliet Chicken Shack na een paar jaar om bij haar echtgenoot in de band te gaan spelen.

Volgens mijn vader was dat ook zeer goede muziek.
Ik mag voor hem nu ook op zoek gaan naar de cd-versie van dit album van Free.

Doe er dan meteen maar 2 !!

Als ik hem vind, dan zal ik er gelijk 2 aanschaffen!!
Of 3?

Alleen komt Made In Japan uit 1972 en Uriah Heep Live uit 1973, deze komt jawel uit 1971. Of de heren van de Free hadden een vooruitziende blik moeten hebben gehad, maar dat lijkt me sterk.

Free bewijst met deze plaat ondergewaardeerd (in ieder geval te weinig stemmen ) te worden op MuMe, na een aantal sterke studio albums bewijst men hier ook een uitstekende live-band te zijn. Dus 4,5*

Ja, 16 stemmen is veel te weinig. Kennen maar zo weinig rockliefhebbers deze uitstekende schijf? Hij heeft nog wel een bescheiden plaatsje in mijn top-10. Ik heb alleen een half sterretje afgetrokken wegens Get where I belong, dat zo'n twee minuten te lang doordreint. Men verwijt mij nogal eens, dat ik simpelheid niet weet te waarderen. Deze plaat zit vol met fijne simpelheid, tegelijk zo goed doordacht.

Ik ken de nummers wel, maar deze live uitvoering niet. Staat wel op mijn verlanglijstje, maar hoe staat het met de kwaliteit van het geluid? Is deze cd geremasterd?

Je hebt inderdaad een remaster. Deze is wel aan te bevelen. De nog niet geremasterde cd klinkt erg "ver weg"

heb de geremasterde van island , schitterend met nog eens 7 bonusnummers erbij , koop em bij bol tijdelijk 7,99 euro , een must !!!

Geweldige plaat dit. Vooral het geniale baswerk van Andy Fraser valt op. Ik vind dat er alleen maar goeie nummers op de plaat staan, maar soms is er iets te weinig afwisseling, daarom 4 sterren.

Mr Big. Fantastische bas van Fraser. Super van kossof, niet te vergeten de fantastische stem van Paul Rodgers de Opbouwende drums van Kirke.
Deze heren waren toen nog op een lekker vernieuwend niveau.
Blues Rock van de bovenste plank.
Die stem, nooit meer geëvenaard door niemand niet. Helaas ook niet door zich zelf.

Ik heb alles nog op vinyl en op cd. En niks remasters, dat is allemaal k.

Het laatste nummer is een prachtig studio nummer.

Helemaal mee eens. Op Bad Company ( het nummer van de gelijknamige LP van de gelijknamige band ) hoor je nog flitsen van de "ouwe" Paul Rodges bovenkomen maar daarna is het over en uit. Zeker, hij blijft een goeje zanger maar de bezieling die hij hier ( met Free dus ) nog heeft is nooit meer teruggekomen. Bij Bad Co ben ik na Straight Shooter afgehaakt maar daarna heb ik nog wel allerhande solo-platen en andere bands ( The Firm & The Law ) gekocht in de hoop dat "de vorm" weer terug zou komen, maar helaas pindakaas. Sommige van die platen zijn zelfs zo saai dat ik ze weer weggegeven heb.

Free Live heb ik damaals helemaal grijsgedraaid. De uitschieters zijn voor mij Fire & Water, Be My Friend, Ride On Pony en I'm A Mover, maar eigenlijk zijn alle live nummers beter dan de studio versies. Ook de remaster met boni blijft wel achter bij de live CD van de Songs Of Yesterday boks, want daar staat nog veeeeel meer tering goeje nummers op ..........

Heerlijk live album, ik ben het met beaster1256 eens, de geremasterde versie is nog beter
met aanvullende nummers:
Woman
Moonshine
Walk in my shadow
Trouble on double Time

Free heb ik altijd een soort van overgeslagen. Voor mijn smaak is hun muziek te eenzijdig op de gitaar en riffs georiënteerd. Deep Purple had John Lord op toetsen en een progressieve inslag, Led Zeppelin had ook de folk en het mystieke, het oosterse. Zelfs Cream, die ik ook wat straightforward vind, had nog een psychedelisch randje en een hang naar puurdere blues. Vergeleken bij hun soortgenoten is Free toch een stuk eenzijdiger.

Deze vond ik voor 2 euro in goede staat bij de kringloop en heb hem daarom toch meegenomen. 'All Right Now' vind ik zo'n typische blankemannenrocker. Zo middle of the road dat het net zo goed van de Earring of Steppenwolf had kunnen zijn. Het wordt hier ook niet geweldig gezongen. De rest ligt me beter en met name Kossof en Fraser zijn echt wel muzikaal. Maar het blijft wel tamelijk eendimensionale hard- en bluesrock, waarbij ik 'Mr. Big' er het meest uit vind springen. Juist omdat daar wel iets van een progressie, het uitbouwen en toewerken naar een climax, in zit. Op zijn tijd houd ik er wel van, ben geneigd ze het voordeel van de twijfel te geven en naar 4* af te ronden.

Free kende ik al jaren, en voornamelijk door covers door anderen, zoals Gov't Mule (Mr. Big).

Maar net als Stijn was ik wat terughoudend omdat met name Allright Now (waarvan ik eerst altijd dacht dat het een Stones-nummer was), te simpel vond.

Gaandeweg ben ik steeds meer songs van ze tegengekomen en ben ik daardoor ook ooit eens hun discografie ingedoken. Dit is nu mijn tweede lp van hun, en deze klinkt echt herl lekker.

Goede stem, goede band, goede sound, maar vooral: goede songs. Free, net als Bad Company hoop ik langzamerhand steeds een lp van te vinden, en zo mijn collectie wat te vullen.

Uit dit 'genre' uit die periode vind ik Allmans, Skynyrd en Humble Pie de gaafste. Maar er waren nog meer van dit soort stoere rockbands: Mountain, Ten Years After, James Gang, etc. Allemaal erg gaaf. Lang leve dad-rock!