Saintseneca - Dark Arc (2014)

Opnieuw een band die aan folk rock of hoe we de stroom muziek die met Mumford & Sons is geëxplodeerd ook willen noemen, doet. Telkens is het weer de vraag, trek ik het of niet? Met Saintseneca is het antwoord ja. Niet dat ik het enorm geweldig goed vindt, maar goed genoeg om er aandacht op te vestigen. Saintseneca weet voldoende sfeer op te roepen om het een eerste aanzet tot een eigen geluid te geven, al roept de band op Darc arc toch voornamelijk The Decemberists in gedachten. Wie naar 'Daendors' luistert, weet voldoende. Darc arc heeft voldoende kwaliteit om het voordeel van de twijfel te krijgen, maar Saintseneca zal op plaat nummer 3 meer eigenheid moeten tonen om, wellicht, een blijver te kunnen worden.

Het volledige verhaal staat op de site van WoNo Magazine.

Ik vind dit toch wel een behoorlijk sterke plaat geworden hoor. Ik durfde er tijden niet aan te beginnen (het gemiddelde hier en de vorige plaat vond ik maar zo zo..) maar wat een vooruitgang!
Inderdaad past dit prima in het straatje Decemberists, maar ook Arcade Fire ten tijde van Funeral komt in me op. Dat gaat gepaard met een dosis rammel folk, wat het tot een pakkend geheel maakt. Beetje indie-folk, maar dan meer uptempo.

Saintseneca is een verdienstelijke folk band uit Ohio. Aangevoerd door Zac Little wordt er leuke, soms wat rommelige folk muziek gespeeld. Dat laatste, rommelig soms een beetje lo-fi zorgt voor een aandoenlijk geheel.
Geen topband met top muziek, maar een band waar het duidelijk is dat de leden plezier hebben in het met elkaar muziek maken op een ongecompliceerde manier. Sommige nummers hebben nog wat post punk invloeden.
The Decemberists wordt als referentie vaak genoemd en daar zit wel wat in. Toch heeft Saintseneca een eigen geluid en is het geen 'kloon' van Mumford and Son en cohorten. Leuke muziek gespeeld op heel wat akoestische (snaar) instrumenten zonder enige pathos. Of er een vriendenclubje rond een haardvuur maar wat aan het 'klooien' is en het resultaat je verwachtingen overtreft.