Richard Marx - Paid Vacation (1994)

Blijkbaar was de vakantie al betaald ja, want deze plaat zal Marx waarschijnlijk niet veel opgeleverd hebben. Zoete, 13-in-een-dozijn nummers met slechts een enkele hoogvlieger. Niet slechter dan zijn grote hit 'Right Here Waiting', maar ook niet dusdanig goed dat ik deze plaat vaker ga luisteren. Nee, dan prefereer ik toch 's mans sterke comeback-plaat My Own Worst Enemy.

Niet mee eens.
One More Try, Silent Scream, Whole World to Save, Now and Forever, One Man en de cover Miami 2017 zijn werkelijk geweldig.

Waar het vorige album 'Rush Street' een iets rauwere sound liet horen op enkele nummers gaat Marx op dit album weer terug naar de perfect geproduceerde AOR-popsongs. De fraaie ballad 'Now and Forever' kreeg in ons land nog wel wat airplay, maar een nieuwe hit leverde het niet op. Wel zorgde het ervoor dat ik dit album kocht

Ik heb sowieso altijd een zwak gehad voor dit album. Buiten het feit dat het gewoon goed geschreven en gespeelde nummers zijn komt dit vooral door de stem van Marx. Wat kan die man zingen! Luister maar eens naar de vocalen op 'One Man'. Geweldig.

Andere favorieten zijn 'One More Try', 'Silent Scream' en 'Whole World to Save'.

Waarschijnlijk is het vloeken in de kerk, maar zijn coverversie van Richard Marx van het Billy Joel nummer 'Miami 2017' (van Billy Joel - Turnstiles (1976)) vind ik misschien nog wel een tikkeltje beter. Zit net iets meer kracht in.

Marx verzamelde weer een keur aan gerenommeerde sessiemuzikanten om zich heen, zoals Jeff Porcaro, Lee Sklar, Bruce Gaitsch, Vince Gill, Randy Jackson, Luis Conte en Greg Phillinganes. Maar ook Lionel Richie, Timothy B. Schmidt en Luther Vandross werken mee.