Ten - Far Beyond the World (2002)

Zeer goed album van Ten, met lekkere uptempo rockers en gevoelige ballads.

Alleen zo jammer dat de productie zo ontzettend beroerd is. Het is net alsof de zang later op de muziek is geplakt. Jammer, aan het songmateriaal ligt het niet.

Ten maakt melodieuze hard rock. Ik vind deze plaat nogal saai. Het is een behoorlijk lange zit en het klinkt allemaal niet heel erg geïnspireerd. De zanger is inderdaad niet zo lekker in de mix meegenomen. Daarnaast vind ik het ook niet een geweldige zanger. Er zijn af en toe wel leuke stukjes te horen, maar dat is echt te weinig om dit een interessante plaat te maken.

Deze gisteravond weer eens in de CD-speler gelegd. Voor Ten-begrippen een gemiddelde plaat, en dat betekent een fijne afwisseling tussen rockers en ballads. Van Gary Hughes' stemgeluid moet je houden. Het is een wat a-typische zanger voor een AOR-album als dit, omdat hij zich voornamelijk in de lagere registers ophoudt. Toch is juist dat hetgeen Ten onderscheidt van het gros van de bands in dit genre, en dat vind ik wel zo verfrissend.

Aan de andere kant is het jammer dat Hughes altijd besluit om de productie van de Ten- en zijn solo-albums in eigen hand te houden. Want de mix klinkt - zoals hierboven ook al opgemerkt - ronduit amateuristisch: de vocalen 'matchen' niet lekker met de muziek en het gitaargeluid heeft naar mijn idee teveel 'static' om details goed te kunnen onderscheiden. Daardoor klinkt dit hele album te eenvormig en te weinig afwisselend. Jammer van de goede songs die er wel degelijk tussen zitten.