Chet Faker - Built on Glass (2014)

Erg benieuwd naar, zijn EP'tjes waren heel relaxt. Ook benieuwd of het een heel album gaat blijven boeien.

Hier kan je de eerste single van de plaat luisteren, klinkt best lekker.

Melt staat er ook al een tijdje op: SoundCloud - Hear the world?s sounds

Nu ik dat 2e nummer ook gehoord heb, heb ik wel erg veel zin in dit album! Heerlijk relaxte muziek, ideaal voor in de zomer.
11 april is alleen zo lang wachten

Album van de week op 3voor12: 3voor12 - 3voor12 bespreekt Album van de Week (16): Chet Faker - 3voor12.vpro.nl

Dit is echt een hele fijne plaat, zeg. Snel die EP'tjes checken.

Oeps. Needledrop is hard voor deze plaat

Ik zeur nooit over gemiddeldes, maar dit lage gemiddelde, tot nu toe, snap ik niet. Enfin, heel fijn album. Melt en Gold springen er wat mij betreft boven uit. Leuke verwijzing naar Chet Baker ook, dan kan je al niet meer stuk natuurlijk.

Toen je stem toch maar een halfje verlaagd?

Klopt, heeft op heel wat punten eigenlijk wel gelijk.

1998, die bass

1998 Beste nummer van nu!

Liefhebbers van deze artiest zou ik willen aanraden om José James - The Dreamer (2008) eens te proberen of een van de andere albums van José James.

Dit wordt al snel drabbige, dreinende monotonie. Qua geluid wordt er een vrij smal spectrum bestreken (bas, echte hoge tonen - anybody?). Er zijn heus boeiender combinaties van electronic en 'jazz' / 'r&b' te bedenken: Jamie Woon, The Weeknd, Rhye, How to Dress Well. En ook richting jazz zijn er boeiender dingen te vinden.

Ik word hier heel erg depri van en krijg de neiging om alle geprinte mailtjes waaraan ik een follow-up moet geven in uiterst kleine snippers te verscheuren - wat een strontvervelende muzak!

TripleJ's Album of the Year 2014 !!!

Wat een bril-jan-te plaat! Muziek met een twist, funky, bijzonder, origineel. Knap gemaakt, mooie sound, verassende geluiden. Echt een trip.
Het perfecte album bestaat niet, dus voor nu is deze 5 sterren waard.

Er is niet veel mis met dit album. Goed in het gehoor liggende, elektronische popmuziek, met invloeden van Soul en R&B. Het doet me hier en daar een beetje aan James Blake denken. Nicholas Murphy weet sporadisch wat leuke accenten toe te voegen, zoals de mellotron in melt . Dit geeft de muziek een eigen smoelwerk. Desondanks blijft het album wel erg hangen in het lome sfeertje, wat na een goed half uur een beetje saai wordt. Ik ben benieuwd wat deze Australiër nog meer gaat uitbrengen. Dit debuut is in ieder geval al een uitstekend startpunt.

Waarom is de albumartiest veranderd, en dus niet meer zoals op de hoes staat? Toen ik dit nog leuk vond bracht hij alles onder Chet Faker uit, maar iemand heeft het gewijzigd?