The Violet Hour - The Fire Sermon (1991)

Ooit Marillion in Ahoy bezocht, met deze groep in het voorprogramma. Ik viel er halverwege in, maar was wel onder de indruk. Met name het openingsnummer is zeker de moeite waard. Helaas weten ze dat niveau niet helemaal vast te houden. Ik omschrijf het maar als een soort dromerige rock.

Hahaha...., kocht dit album ooit eens in een schoenenwinkel die een bak afgedankte LP's te koop had voor 50 eurocent de stuk. Kocht dit album op de gok. Ik had nog nooit van de band gehoord, maar voor je vijftig centen zou het toch minstens uitgebaggerd en smakeloze troep moeten zijn om het een miskoop te laten zijn.
Tot mijn verassing was het allerminst teleurstellend. Het is zelfs een heel mooi album. Milde symfonische rock met sterke middeleeuwse invloeden maken dit een aandoenlijk album. Heb deze helemaal grijs gedraaid.
Ik weet niet waarom bands als dit niet verder aan de weg weten te timmeren. Ben verder nooit meer een album van ze tegengekomen, en dat vind ik jammer. Toch heb ik geen recht om me te beklagen. Voor nul-komma-vijf ballen zo'n prachtig album is natuurlijk uitzinnig.

Het optreden dat ik van The Violet Hour zag als support act van Marillion was ronduit hilarisch. Het gestuntel van de muzikanten, die kennelijk nooit eerder op zo'n groot podium stonden, was aandoenlijk om te zien. Je zou bijna vergeten dat de muziek best te pruimen was. Ook ik kwam het album tegen in een uitverkoopbak, maar heb er toch nog twee gulden vijftig voor betaald. Een aardige plaat, die wel wat wegheeft van wat Rothery later met the Wishing Tree is gaan doen.