Da's even schrikken als 'Ooh Child' begint: Furay met een disco baslijn en Bee Geesharmonieën. Dit album is eigenlijk een nog plattere variant van zijn twee voorgangers. Furay zal toch meer nodig hebben dan alleen zijn stem.
Zwijmelaarsmuziek voor gladjakkers. Plastic Fur(a)y.
Ik als zwijmelende gladjakker kan hier wel van genieten. Zeker van melodieuze nummers als Headen' South en het behoorlijk stevige What's the Matter, Please?.