Eigenlijk vind ik deze stiekem bijna beter dan Float. De vibe in Sick Friend en Dryspell… heerlijk.
Mmm, Aesop Rock…
Rond 2004-2005 had ik echt een 'Underground hip hop en niks anders'-periode, en Aesop Rock was sowieso de trotse vlaggendrager (samen met Slug en Brother Ali). Nu ben ik hem een tijdlang een beetje uit het oog verloren (mijn aandacht verslapte naarmate de mindere releases-Fast Cars, Bazooka Tooth, …- uitkwamen), maar onlangs mijn collectie nog eens afgestoft en ik kan nu wel met zekerheid zeggen dat het meer dan puberale nostalgie is.
Aesop Rock is voor mij echt een hip hop-auteur, zoals pakweg Gus Van Sant en Wes Anderson auteurs in de film zijn: een eigen, unieke stem, meticuleus vakwerk. Of het je het goed vindt of niet is een andere zaak, maar je kan niet anders dan het respecteren…
Mijn 2 cent.
Aesop still my cup of tea.. de lyrics zijn voor mij als een beetje extra honing op een broodje brie, zonder is het al een unieke smaak maar met is best of both worlds! ik kan vooral de eerste albums van aesop hebben omdat die gewoon nog erg rauw zijn, qua afmixen en styl. heerlijk en 5 starssssssssssssssssss
Wat ik héél gaaf aan dit album vind in tegenstelling tot andere Aesop Rock albums, is dat het minder geproduceerd lijkt. Het klinkt alsof het is opgenomen op een zolderkamertje, zonder dat alles tien keer opnieuw in gerapt is. Dat geeft het albums iets héél spontaans. Begrijp mij niet verkeerd, er zijn Aesop albums die ik beter vind, maar Appleseed heeft zo'n bijzonder geluid waarvoor ik de plaat af en toe afstof en weer opzet.
Dit vind ik de beste EP van Aesop Rock. Overzichtelijke, jazzy beats waarover Aesop Rock zijn poëtische ding doet (ik moet de teksten nog even wat nader bestuderen - dat 'bestuderen' is altijd wel nodig bij deze rapper). Als rapper is Aesop Rock hier al bijzonder en briljant, zoals we van hem gewend zijn, maar productioneel gezien is dit een stuk minder apart dan het later zou worden. Het klinkt ook nog net wat stoffiger dan Float. Wel is elke beat raak en voorzien van een heerlijk sfeertje, waardoor dit een zeer solide product is. Mijn favorieten zijn Dryspell, 1,000 Deaths en Odessa (en die zijn echt heel goed).
Misschien toch Music For Earthworms dan maar eens een kans geven.
Nu opnieuw uitgebracht door Rhymesayers, staat o.a. ook op de streamingdiensten nu, dus je hebt
niet langer een excuus om dit meesterwerkje te negeren...
Ik moet eerlijk zeggen dat de vroege Aes Rizzle niet mijn favoriete Aes Rizzle is. 'Meesterwerkje' vind ik eerder een juiste omschrijving voor zijn output vanaf None Shall Pass, want wat brengt die man keer op keer fantastisch werk uit; dat doen homies als Atmosphere en El-P allang niet meer. Appleseed is wat beter te behappen dan het eveneens goede, maar wat te lange Float, maar kent weinig uitschieters. 's Mans flow en woordenschat zijn hier al imposant, maar ik heb toch het gevoel dat hier de techniek prevaleert boven de emotionele impact; hij blijft ook maar als een gek doorratelen, terwijl ik de plotselinge haarspeldbochten en tempoveranderingen in zijn latere flow zo fijn vind. Doet er niets aan af dat dit zeker fijn materiaal is en 'Odessa' al een weekje of twee mijn nieuwe muzikale obsessie is.