The Cosmic Carnival - Mon Cher Amour (2014)

Goed album hoor! We schreven er een recensie over. Het is ietsje teveel van het goede.

---------
De muziek-prijs der muziek-prijzen in Nederland is voor mij de Grote Prijs, en niet die Popprijs. De Grote Prijs staat garant voor klassiekers in alle genres en heeft al, in de categorie singer-songwriter, persoonlijke favorieten als Roosbeef, Eefje en Yori Swart geleverd. Ook uit de categorie Rock/Alternative is er een absolute parel verrezen: The Cosmic Carnaval uit Rotterdam. Dit gebeurde al in 2009 en met debuutalbum Changes In The World Or Go Home wisten ze een heerlijk geluid te creëren. Weinig vernieuwende, maar kwalitatief zeer sterke, pakkende en swingende pop-nummers die vooral doen denken aan The Band en Beach Boys maar zeker ook aan Grateful Dead, My Morning Jacket en Bob Dylan.

Dan nu, nadat ze 7e waren geworden bij Global Battle of The Bands (nooit van gehoord ), releasen ze toepasselijk op Valentijnsdag hun nieuwe plaat: Mon Cher Amour. En op het titelnummer dat meteen het album opent is meteen duidelijk dat de potentie van deze band enorm is. Een lekkere voornamelijk instrumentale opener, waarbij de groove waar het album het van zal gaan hebben meteen wordt ontvouwen: Eerst die heerlijke bas en subtiel aanwezige Franse zang, dan super-jazzy piano eroverheen en dan de overgang naar het tweede nummer. Ook hier stapelt de band steeds meer instrumenten en stijlen bovenop elkaar en ontstaat een bijna soulvol geluid, en is het album nog steeds niet helemaal begonnen. Geen probleem hoor, dit klinkt allemaal als een waanzinnige intro naar een geweldige climax. Ok volgende: op nummer 3 Sorry I Didn't Call You gaan ze heerlijk psychedelisch door de bocht, en nadat jazz en soul al de revue zijn gepasseerd op de vorige nummers, is dit nummer keiharde psychedelica. De stijlen passeren je in sneltreinvaart, en dat blijft het hele album door gaan. Zit er dan een rode draad in het album? Eigenlijk totaal niet. Is dat een probleem? Misschien wel. Die echte climax, die je op basis van het begin eigenlijk verwacht, komt niet helemaal door. De nummers die volgen lijken allemaal een beetje op zichzelf te staan, maar zijn wel stuk voor stuk erg goed en hebben een mooi vol geluid. Zeker als zangeres Marlies Kroon op dit album wat meer ruimte krijgt dan op hun debuut. Het stemgeluid van leadzanger Nicolas Schuit is er namelijk zo één waar je maar van moet houden, en boeit niet continu. En verderop, als er ineens trompet en fluit worden gebruikt op You Had To Go and Introduce Yourself, word je instant blij.

Mon Cher Amour is een sterk album, maar er wel een van het meest veelzijdige soort. Alle muziekstijlen uit de jaren '70 komen langs, de kwaliteit van de nummers afzonderlijk is uitzonderlijk goed, maar het album schiet alle kanten op en werkt daardoor wat op de zenuwen en dat vind ik toch wel een groot probleem. Onderstaand cijfer valt dus wat lager uit, dan je wellicht zou verwachten aan de hand van bovenstaand verhaal. In elk geval komt de klasse van The Cosmic Carnaval nog meer naar voren dan op hun debuut en kan dit album makkelijk fungeren om elke luisteraar uit zijn stoel te krijgen. En dan maakt het cijfer toch niet uit?

Pat-sounds: Album The Cosmic Carnaval - Mon Cher Amour (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Cosmic Carnival - Mon Cher Amour - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het debuut van de Rotterdamse band The Cosmic Carnival was al weer bijna twee jaar geleden een enorme verrassing. Op Change The World Or Go Home wisselde The Cosmic Carnival vaker van stijl dan een gemiddeld mens van ondergoed en werd geen enkel genre uitgesloten. Change The World Or Go Home was uiteindelijk te typeren als een mix van psychedelica en West Coast pop, aangevuld met onder andere funk, blues, gospel en salsa. Het debuut van de Rotterdammers liet ook nog eens een geluid horen dat zo leek weggelopen uit de ‘Summer of Love’; absoluut één van de meest creatieve seizoenen uit de geschiedenis van de popmuziek. Zo verrassen als met haar debuut kan The Cosmic Carnival natuurlijk niet meer, maar ook opvolger Mon Cher Amour biedt een buitengewoon fascinerende luisterervaring. Op haar tweede plaat heeft The Cosmic Carnival het geluid van haar eerste plaat niet volledig overboord gegooid, maar slaat het ook weer talloze nieuwe wegen in. Dat hoor je direct in de atypische opener waarin een Franse sample wordt begeleid door lome beats. In de tracks die volgen verruilt The Cosmic Carnival de Parijse nachtclub gelukkig toch weer voor de Californische kust, al hebben de intense zonnestralen van het debuut plaats gemaakt voor de broeierige Californische nacht. Mon Cher Amour klinkt donkerder en meer ingetogen dan het debuut, waardoor The Cosmic Carnival je wederom talloze keren op het puntje van de stoel weet te krijgen. Ook op Mon Cher Amour domineren invloeden uit de 60s psychedelica en West Coast pop, maar ook dit keer komt de verrassing van de meest uiteenlopende invloeden. De ene keer zijn dit zweverige keyboards of een Caribisch tintje, de andere keer soft-rock die zo van Steve Miller had kunnen zijn en de volgende keer funky muziek die herinnert aan Steely Dan of de creatieve popmuziek van 1oCC (inclusief een vleugje reggae). Mon Cher Amour is een heerlijke lome plaat met muziek die inderdaad beter past bij de dag dan de nacht, maar het is ook een plaat die je steeds weer op het verkeerde been zet. Mon Cher Amour doet dit een stuk subtieler dan zijn voorganger en persoonlijk vind ik dit een enorme verbetering. Mon Cher Amour is een tijdloze plaat, maar het is ook een plaat vol subtiele en vaak eigentijdse toevoegingen, waaronder met name eigentijdse ritmes. Het debuut vond ik buitengewoon fascinerend, maar soms ook wel wat veel van het goede. Mon Cher Amour is zo’n plaat waarvan je alleen maar heel vrolijk kunt worden. Het is een plaat die je direct bij eerste beluistering al 1000 keer gehoord hebt, maar desondanks hoor je steeds weer wat nieuws. Met Change The World Or Go Home maakte The Cosmic Carnival een volkomen unieke plaat vol potentie en belofte. Met Mon Cher Amour maakt het de plaat waarop alle puzzelstukjes samenvallen. Buitengewoon knap. Erwin Zijleman

Eigenlijk doet een plaat hun muziek te kort, maar ondanks dat de band het best tot zijn recht komt op een podium is dit een zeer sterke uitbreiding op hun repertoire. De zoektocht naar een geluid dat de luisteraar ook thuis op de bank kan bereiken is meer dan geslaagd. 'Mon Cher Amour' overtuigd meer dan zijn voorganger 'Change The World Or Go Home'; de gevarieerde tracklist is op Mon Cher Amour wat beter uitgebalanceerd dan op zijn voorganger. Het album biedt tevens wat meer ruimte voor de individuele kwaliteiten van de verschillende bandleden, van zang, instrument en tekst, tot de vormgeving van het albumartwork. Dit alles maakt het album niet alleen persoonlijker, het onderstreept daarmee ook extra de klasse van deze Rotterdamse band.