Glenn Hughes - A Soulful Christmas (2000)

Deze kerst met Glenn dus.

Hij mag weer uit de kast.

Als je naar de hoes kijkt dan lijkt het wel een plaat van George Michael.

Niets mis met een plaat van George Michael.

Zijn Songs from the Last Century zou ook prima in een dergelijke setting kunnen fungeren.

En dan zou je nog bijna vergeten dat de man allang een van de meest hartverwarmende evergreens, onmisbaar elk jaar, op zijn naam heeft staan.

Laten we hopen dat hij een fijne kerst zal hebben, daar waar ik hier bij een Glenn met iets meer zekerheid tegenover sta.

De vitaliteit en levenslust klinken immer door, zo ook op dit, vergis je niet, zeer waardige kerstalbum.

Met een glasheldere productie en warme instrumentatie staan de vertolkingen als een huis. Soulvol is het woord, inderdaad. Het doet mij hier en daar zelfs wel wat denken aan zijn eerste soloplaat. Gebracht in een vocale modus die ik, geheel niet oneerbiedig, enkel kan omschrijven als 'de kwijlerige Glenn'.

Het blijkt prima te werken en levert daarmee bijzondere versies op van onmiskenbare klassiekers als Have Yourself a Merry Little Christmas, White Christmas of natuurlijk The Christmas Song (Chestnuts Roasting).

Toch zeker een aparte eend in de bijt, dit, binnen al het immens aanbod.

Mocht je je in een situatie bevinden waar een stukje kerstmuziek een mooi behangetje zou kunnen vormen, dan zou dit zomaar eens een uitstekende keus kunnen zijn.

Helemaal niks mis met George. M. Ik bedoel het ook niet denigrerend. Maar als ik naar de hoes kijk en die ook nog eens combineer me je woorden " uit de kast" ( ) moest ik gewoon spontaan even aan George denken.
Verder ken ik deze plaat niet. En aangezien ik geen kerst liefhebber ben, vrees ik dat de cd ook niet gaat werken voor mij. Toch maak je me een bietje nieuwsgierig. Door je vergelijking met zijn eerste solo plaat. Die wat mij betreft zijn beste is.

Geen kerst liefhebber.

Dan mag je je koude hart eens even opwarmen met een plaatje als deze.

Laat de zwoele tonen van Winter Wonderland je meevoeren en je hebt voorgoed het licht gezien.

Inmiddels vier nummers voorbij laten komen. Not my cup of tea. Maar dat was te verwachten.

Spijtig, iggy.

Lekkere soul plaat van Glenn Hughes in de stijl van een Maxwell, waar hij fan van is. Ik zou best een dergelijke soul/pop plaat van Hughes willen hebben, inderdaad zonder dat het een kerst album is. Dat dit niet gaat gebeuren lijkt me logisch nu Hughes beseft dat zijn muziek nooit opgepikt zal worden door de soul/urban/R&B scene. En eerlijk is eerlijk, hij rock weer lekker als vanouds nu, ook niet mis. Ga hem twee keer live zien komend jaar.

Had net nog die van Rod Stewart uit 2012 opstaan.

Enkele dezelfde liederen bovendien.

Vond ik die van Rod op zich niet zo heel veel aan en deze van Glenn toch net een stukje spannender.

Vandaag lijkt mij een prima dag om dit plaatje weer van stal te halen.

Glenn die ons op de cover begroet en iets lijkt te zeggen als 'wees welkom, kom lekker binnen, het veganistische kerstmaal staat al te pruttelen.'

Want Glenn is overtuigd veganist, voor wie dat nog niet wist

Het lijkt mij een prima maand om dit plaatje nog een jaar in zijn stal te laten staan

De zoetgevooisde tonen van Winter Wonderland vliegen hier anders alweer hartverwarmend door de kamer.

Zijn chemische voetprint is bij deze uitgewist
Maar wat een waardeloze hoes, de plastic zonnebloemen staan waar je de kerstboom verwacht. De witte bank ziet niet erg vegan uit by the way, maar het gaat om de muziek uiteraard. Nog even een paar weekjes wachten.

Gok dat het hoe dan ook nooit echt het de bedoeling is geweest om de witte bank te gaan eten. Verder is de plaat alweer bijna twintig jaar oud, misschien had hij in die tijd nog wel gewoon een everzwijn in de oven staan, weet jij veel. Dat er iets cookin' was op dat moment lijkt me in ieder geval aan zijn houding te zien wel duidelijk.

Het was maar een voetnoot ( ik kon het niet laten) maar inderdaad, plaatje is al van even geleden, dus dat telt allemaal niet. Vaak worden dit soort albums sowieso in hoog zomer opgenomen.

Van deze man heb ik al zijn solo CD's ook zijn andere projecten of bands zijn van harte welkom.
Deze CD heb ik echter niet ,ook heb ik nooit de moeite genomen om te luisteren.
Dat heeft een rede.

Als bekeerd christen na zijn herrijzenis uit het junkiebestaan is onze lieve heer nooit ver weg geweest bij ome Glenn. Dat is op zich niet erg, het gaat immers over het muzikaal gebodene maar hier slaat hij de plank flink mis. Deze plaat met winterse kerstcovers toch maar opgenomen in mijn marathon maar het aanhoren van dit schijfje voelde ook aan als een marathon; om kort te zijn, hou je van aalgladde christelijke soul/pop, op Amerikaanse leest geschoeid dan zou je dit wel kunnen bevallen. Echter ik heb net hoofdschuddend mee zitten te deinen op Gone, een loodzware track met die duivelse Iommi van het voorgaande album en dan is het contrast wel erg groot. Anderhalf sterretje voor de moeite maar wellicht kan ik met kerst iemand wel verassen met dit 'geschenk'.

Tussenstand:

1. From Now On...
2. Addiction
3. Return of Crystal Karma
4. The Way It Is
5. Blues
6. Feel
7. Play Me Out
8. A Soulful Christmas

milesdavisjr, ik ben gek op kerstalbums, dus altijd welkom!

En wat vindt jij dan zo fantastisch aan dit album Hans? De composities? De zang? De diepgaande teksten? De begeleiding? Wellicht kun je andere enthousiasmeren in het gek zijn op kerstalbums….

Ik ken het album niet. Maar als milesdavisjr er van af wil dan wil ik mij er wel over ontfermen. Want nogmaals: ik ben er gek op. Kerstalbums wel te verstaan.

Het album is niet meer te verkrijgen Hans, het heeft tegenwoordig een cultstatus en is amper meer te bemachtigen...