Alamaailman Vasarat - Käärmelautakunta (2003)

Heb deze op advies van obsessed maar eens geluisterd, en kreeg na het eerste nummer meteen het idee dat ik meer wilde horen. Creatieve Rock (Metal ) met zeker ook andere invloeden erin, maar de stijl is niet te beschrijven. Allemaal instrumentale nummers waarvan de een meer aanslaat dan de andere, na het eerste nummer zakt het even iets weg, maar het vierde nummer maakt het weer helemaal goed. Ook het zesde nummer is erg lekker. Daarna zakt het weer even weg, en na het achtste nummer zat ik op 3,4 spoor (zou dus afgerond 3,5 worden). Maar het negende nummer is echt de knaller van de plaat, na een korte opbouwende intro wordt het vrij snel duidelijk, lekkere stevige gitaar- en drumuithalen die een dreigende sfeer neerzetten waarmee ik niks anders kan doen dan ervan genieten, door dit laatste nummer schiet de cd naar de 4,0*

Akoestische zigeunermetal gespeeld door een gedrogeerd kamer-/dweilorkest. Met deze omschrijving, die het Bökröt Rödebröt-trio op een stel wannabe's doet gelijken, doe ik een poging deze fantastische frisse wind door de hedendaagse progrock-wereld te omschrijven. Ik ben hier zeer over te spreken, en ik ben pas bij nummer 4!

Verhoogd naar 4,5. Wat een ongelofelijk bijzondere groep is dit. Compleet onnavolgbaar bij vlagen, en ik denk dat dit album net zo goed jazz- als metal-liefhebbers zou kunnen aanspreken. Het zou sowieso denk ik bijna iedereen wel kunnen boeien. Zoals ik bij een album van Faust hier op MuMe al eens las: Je zou dit iig 1x moeten horen, anders mis je echt iets

De eerste drie tracks doen het voor mij niet zo. De eerste is zelfs ronduit slecht, alsof het een metalnummer gespeeld is door de plaatselijke houtblazerij en dan nog unisolo ook . En het derde nummer is té symfonisch, lelijk.
Pas daarná komt de cd los en dan goed ook. Stuk voor stuk sterke nummers waarin ze hard Fins (hamers van de onderwereld?) vermengen met oosterse (ik weet niet precies welk oosten ) frivoliteit en dat doen met een geweldige muzikaliteit. Dat houden ze vol tot en met Lentävä Mato, wat dan ook een prachtig slotnummer zou zijn geweest. Het werkelijke slotnummer echter, wordt gedomineerd door de 'hamers' en is er puur op gericht te imponeren. Maar ze bereiken er juist het tegenovergestelde mee.
Er had dus wel meer ingezeten. 3,25 *

Het eerste nummer is juist fantastisch! Misschien wel het beste op het album, maar goed.. zo blijkt maar weer eens dat smaken verschillen Wel goed dat je het hebt geprobeerd iig, ik denk ook dat dit album niet voor iedereen is weggelegd.

Echt waar? hmm, nog maar eens luisteren dan
Edit: Nee, ik kan het gewoon niet mooi vinden.



mwoah, ik hou het maar op een kwestie van smaak.

Gisteren nog eens gedraaid dit en ik moet zeggen dat ik het nu een stuk meer waardeer dan eerst. De dingen die me eerst tegenstonden heb ik nu eigenlijk weinig problemen meer mee, zo is het eerste nummer eigenlijk best OK. Sowieso overtuigt alles me nu meer. Halfje erbij dus.

Nieuw album komt binnenkort uit

http://www.vasarat.com/

zal mij benieuwen

kwam dit tegen op een zappafansite

eerste indruk, lekkere chaos

inmiddels alles binnen

begonnen met plaatje 1, vasaraasia

bijzondere muziek, erg lekker, afwisselend

heb zo het vermoeden dat nummer 2 meer metal is dan 1, op 1 gebruikt men nog allerlei instrumenten

we gaan het horen

Bijzondere muziek en ook erg lastig te beschrijven. Om toch maar een poging te wagen: Metalen, melodische zigeunerrock zou mijns inziens dicht in de buurt komen. Het openingsnummer en de albumafsluiter deden mij enigszins aan King Crimson denken(respectievelijk 21st Century Schizoid Man en Mars), wat zeer positief is. 4*