Yngwie Malmsteen - I Can't Wait (1994)

respect voor de guitarmaster

Even uit het blote hoofd. Ik heb deze mini cd nog ergens liggen, maar ga 'em niet pakken. Gewoon ff geen zin in.
Opvallend was dat het geluid beter is dan zijn reguliere cd's, net of een ander het geproduceerd heeft.
Yngie live zien is spectaculair, maar een cd van hem uithoren en uitzitten is net zo tof als je eigen teennagels uitrukken. Niet dus. Al zijn cd's klinken hetzelfde en de productie (himself) is vrijwel altijd ruk.
Hou het bij deze EP en Eclipse. Ben je klaar.
Basta und schluß

Dit is natuurlijk maar een EPtje van vijf nummers (de rest wat hier vermeld staat is volgens mij geen onderdeel van deze EP, maar goed), maar wie Malmsteen afgaat kan deze eigenlijk niet ontwijken. Sluit erg goed aan op de bijbehorende CD The Seventh Sign, behalve dat de productie een stuk minder is (vooral hard), en dat het natuurlijk om slechts drie nieuwe nummers gaat. Het titelnummer is een catchy rocknummer, 'Aftermath' is een harde stamper, en 'Power and Glory' is een instrumental. Het is dezelfde band die The Seventh Sign heeft ingespeeld, nu met een bassist erbij. De live tracks zijn leuk om te horen, al zijn ze hier en daar wat rommelig qua geluid, maar dat heeft ook wel z'n charme. Vooral op 'Far Beyond the Sun' hoor je hoe slordig Yngwie de partijen speelt en de melodieën afwerkt. Ergens wel grappig, maar ergens ook storend. Ach ja, wie de originele track wil horen moet gewoon het debuut nog eens opzetten.