Op het 2e soloalbum van Fish laat deze jongedame uit Kansas City wederom horen dat ze al op jonge leeftijd tot de absolute top van de bluesrock hoort. Als lid van de Ruf's Blues Caravan liet ze al zien een exceptioneel gitaartalent te zijn. Dan is het altijd afwachten hoe zo iemand het er van afbrengt als ze op eigen benen gaat staan. Nou dat afwachten duurde niet lang. Met haar debuut Runaway loste ze haar belofte direct al meer dan in. Fish beschikt over een krachtige stem die enigszins wat verkouden aandoet, maar in het geheel niet storend. Integendeel, het past perfect bij de muziek.
Black Wind Howlin' is net een tikkie volwassener, al is de sound voor het grootste deel vergelijkbaar met haar debuut. Haar uitmuntende gitaarspel staat nog meer in dienst van de steeds beter wordende nummers . Het slotnummer Last September is een onvervalste countrydeun waarbij ze en passant ook bewijst dat ze er niet voor terugdeinst om ook andere stijlen te proberen. Omdat dit nummer op het einde staat verstoort het niet het aangename bluesgevoel dat dit album tot een van de beste platen uit 2013 maakt. Inmiddels is haar nieuwste album Roadrunner ook uit en ook dat is alweer een stapje hoger, mede dankzij de medewerking van Luther Dickinson.
Wat zijn er toch een boel fijne bluesdames tegenwoordig aan het werk. Deze dame, Joanne Shaw Taylor, Ana Popovich, Dani Wilde. Het kan niet op. Wie zegt, dat alleen de mannen de blues machtig zijn?
Ben vanwege familie-omstandigheden helaas verhinderd....echt balen... hoop op een herkansing in 2016.......best een beetje jaloers nu...hihi........op diegene die het morgen wel gaan meemaken.