Ronnie Lane and Slim Chance - Ooh La La: An Island Harvest (2014)

In de engelse muziekpers met veel fanfare ontvangen. "Eindelijk erkenning" en "er zou meer belangstelling voor geweest moeten zijn tijdens leven" zijn de leitmotieven die begeleid worden met interviews van ex-Slim Chance leden over het leven op Ronnie's boerderij en het touren met de circustent ( zonder boekingen vooraf dus ) terwijl Lane zelf geen nagel meer had om z'n kont mee te krabben. En Paul Weller die bekende dat He's The Keeper over Ronnie gaat enzovoortsenzovoorts.

Maar hier dus nog helemaal naks ? Ik heb deze gelijk maar eens besteld ...........

Tja, Ronnie... De George Harrison van de Small Faces en Faces. Op zeker gebied kwam hij pas echt tot zichzelf met zijn soloplaten. Uit een minder geromantiseerd oogpunt zijn het gewoon wat leuke ouderwetse folkdeuntjes. Kiest u maar.

Wat ik dan wel weer raar vind is dat "Roll On Babe" hier niet op staat. Toch een sleutelnummer voor de richting die hij na de Faces insloeg.

Dit zijn allemaal tracks uit z'n jaren op Island, vandaar ook de sub-titel: An Island Harvest. Anymore For Anymore, z'n eerste waar Roll On Babe op staat, was op een ander label.

Right, niet aan gedacht. Logisch.

Heel lekker allemaal. Heerlijk pretensieloos met Ronnie's positivo-vibe als muzikale leidraad.

Het boekje is helaas heel matig gedaan. Er wordt bij de tracks niets over opname data of meespelende muzikanten vermeld waardoor de geschiedenis achter de nummers een beetje in het luchtledige blijft hangen. Ik voel dat een beetje als gebrek aan respekt voor het gebodene, het laat een wat goedkoop smaakje na bij een muzikaal wèl smaakvolle kolleksie.

Intussen uitgegroeid tot de plaat van de vakantie 2014 en met een extra * opgewaardeerd. Voorlopig gaat ie me nog niet vervelen. Ik was er blijkbaar nog niet aan toe in de 70s........ sorry Ronnie !

Misschien een tip (mocht je er niet van op de hoogte zin), maar er is een paar jaar geleden een mooie documentaire uitgekomen over Ronnie's leven. Titel is "The Passing Show".

Een fantastische verzamel-CD! Nu zou men eigenlijk ook nog het debuutalbum 'Anymore For Anymore' opnieuw moeten uitgeven, net als 'An Island Harvest' uitgebreid met materiaal wat nog in de archieven voorhanden is. Momenteel worden de CD's die er van dit album zijn voor schandalig hoge prijzen te koop aangeboden op Amazon.

In augustus/begin september 2014 werd ik door een medewerker van de CD afdeling van Warenhuis Vanderveen te Assen gevraagd om een recensie te schrijven voor deze CD. Elke week schrijft medewerker Gert Jan Gjaltema een recensie over een CD die voor hem opvalt tussen het reguliere aanbod. Mijn enthousiasme voor en zijn onbekendheid met Ronnie Lane was voor hem de aanleiding mij uit te nodigen om in zijn plaats de recensie te schrijven.
Hier is een link naar de recensie:
Ronnie Lane and Slim Chance - Ooh La La: An Island Harvest - dekrantvanmiddendrenthe.nl - Uit - Blogs
Tot mijn spijt zag ik dat de krant de recensie ook op Gert Jan's naam had gezet maar mijn doel was bereikt: het onder de aandacht brengen van deze schitterende CD van Ronnie.
Als gevolg van deze recensie begonnen een paar klanten in september 2014 naar deze CD te informeren. Het begon zelfs een beetje te lopen.
Begin 2015 heeft men de klanten gevraagd om middels een enquete te melden wat voor hun de meest opvallende release van 2014 was.
Tot mijn stomme verbazing heeft de CD van Ronnie in het laatste kwartaal van 2014 zo'n indruk gemaakt op een aantal klanten dat hij als nummer 147 op de jaarlijst is terechtgekomen!
Hier is de link:
http://www.vanderveen-assen.nl/images/A4_D_top165.pdf

Onbekend maakt onbemind. Ik heb deze intussen kadoo gedaan aan een ( nogal muziek krietiese ) vriendin en die was er ook gelijk helemaal entoesjast over.

Zou het niet fantasties zijn als Ronnie Lane postuum Nederland veroverd vanuit Assen?

na zijn vertrek uit de Faces formeerde Ronnie Lane in 1973 de groep Slim Chance en ging hij de muziek maken die hij wilde maken. een unieke mengelmoes met als basis country en folk maar ook vleugjes blue grass, cajun, music hall, jazz en een enkele keer wat (lichte) rock.

deze verzamelaar is een soort van heilige graal van 's mans muziek samengesteld uit voornamelijk nummers van zijn Island albums "Ronnie Lane's Slim Chance" (1974) en "One For the Road" (1976) aangevuld met "alternate studio takes". nummers 30 t/m 37 zijn afkomstig van een BBC concert uit 1974 met o.a. het Schotse folk duo Benny Gallagher en Graham Lyle met ook 4 nummers uit zijn Faces periode ("Last Orders", "Flags and Banners", "Debris" en "Ooh La La".

van zijn klassieker "Anymore For Anymore" dat werd uitgebracht op een ander label staan 3 nummers op dit album, waaronder het geweldige "The Poacher" (Take 1) en live versies van "Tell Everyone" en "How Come".

authentieke, eerlijke, pure muziek die recht uit het hart lijkt te komen en waar het speelplezier vanaf spat, met nummers die regelmatig ontroeren, zoals "Bottle of Brandy", "Single Saddle" en "Ain't No Lady", maar ook aanstekelijke, vrolijke klanken zoals op het instrumentale "Street Gang" en het heerlijke "G'morning" 1 van de prijsnummers en dat zijn er vele, ook "Steppin and Reelin", "Harvest Home", 32nd Street", "Burnin' Summer" en "Tin and Tambourine" vallen daaronder.

een feestje voor de oren met heerlijke, gevarieerde muziek die regelmatig in de speler beland.

(deel) citaat uit de liner notes:

"In 1984 Ronnie moved to Austin, Texas. Later on he took up residence in Colorado, where the air was said to be good for his illness. Even though he was now confined to a wheelchair and in some difficulty, his spirit remained splendidly undiminished. He recorded and played live with a variety of bands and carried on composing, writing classy numbers such as "Spiritual Babe".

On June 4th, 1997, at the age of 51, Ronald Frederick Lane passed away "I've no use for riches and I've no use for power" he sang on "The Poacher", but Ronnie Lane was rich beyond measure. He had stars in his eyes and he had love in his smile. And that is why he's so missed"