Death Angel - Fall from Grace (1990)

Matig live album, klinkt als een redelijke bootleg

Ik kan collega Freakey geen ongelijk geven qua geluid want de zang zit soms iets achteruit oftewel was zanger Mark Osegueda niet genoeg opgewarmd tijdens het openingsnummer? Soms heeft hij het moeilijk. Het zit wel boordevol energie, opgenomen op 9 juli 1988 in de Paradiso in Amsterdam. Voordeel is natuurlijk dat het om één optreden gaat en niet een samenraapsel van diverse optredens en waar zijn de overdubs? Puur live? Het scheelt niet veel.

Quasi om en om nummers van het debuut The Ultra-Violence en opvolger Frolic Through the Park en het heeft zijn momenten, daarvoor is het songmateriaal te goed. Waarom is dit uitgekomen na nauwelijks twee studio-albums? Dat zou ik graag eens te weten komen. Of was het weer "contractuele verplichtingen"? Wiki geeft als reden een verandering van label op en uitgebracht zonder inspraak van Death Angel zelf. Het middenluik met Confused (met gitarist Rob Cavestany op zang) en Bored blijf ik "boring" vinden. Hun debuut blijft magisch.

Dik twintig jaar geleden gekocht in de Music Mania in Brugge, de Schone Stede waar ik student ben geweest, en ik heb er geen spijt van dat ik deze heb. Veredelde bootleg (let eens op die tweede gitaar tijdens de solo’s), ja! Negentien jaren later kwam hun tweede livealbum uit, Sonic German Beatdown. Zaten alle livealbums maar zo boordevol vuur en energie.

Ik heb wel van dit album genoten. Die zang staat wat op de achtergrond, maar voor de rest vind ik de geluidskwaliteit vrij goed. Die gitaren kraken lekker uit de speakers en ook de bas valt te onderscheiden. Neem aan dat dit een officiële bootleg is, zonder medeweten van de band. De nummers zijn een feest der herkenning. Confused en Bored behoren nog steeds tot mijn favorieten; rustpuntjes tussen al dat andere brute thrashgeweld. Frolic Through the Park vind ik hun beste studioplaat. Nu nog even op de tweede gitaar letten tijdens de solo's.

Klopt. De band stapte over naar Geffen terwijl het nog een album voor Restless/Enigma moest uitbrengen. Daar werd nauwelijks werk van gemaakt en het resultaat is een live album in 'its purest form'. Opgenomen in Paradiso nog wel.

Het is jammer dat de zang zover naar achteren staat, maar de enerigie houdt de boel wel overeind. De setlist is ook prima. De beste songs van Ultra-Violence (op Ultra-Violence na dan) en het aparte Frolic Through The Park.

Death Angel is een band die altijd alles overal geeft. De registratie op Fall From Grace is daar geen uitzondering op.