Beth Hart & Joe Bonamassa - Live in Amsterdam (2014)

Tja, hier was ik dus bij. Op een heerlijke zomeravond in Amsterdam speelden Beth Hart & Joe Bonamassa in een volgepakt Carré te Amsterdam een dwarsdoorsnede van de studioalbums ”Don’t Explain” en ”Seesaw”. Die avond zelf vond ik al memorabel, maar de nu uitgebrachte concertregistratie is er eentje om je vingers bij af te likken. Ik waan me er weer bij en herbeleef de vele kippenvelmomenten. Blikvanger is Beth Hart. Wat een dijk van een stem heeft die vrouw. Op haar albums bewees ze dat al, maar live zijn haar stembanden om in te lijsten. Beth legt zoveel emotie, passie en intensiteit in haar performance dat je er niet aan ontkomt om geboeid te luisteren. Ze zingt niet alleen de liedjes voor je, ze vertelt namelijk de verhalen van de liedjes. En op een zodanige manier dat het je hard en diep raakt. Joe Bonamassa stelt zich op als een van de bandleden. Hij blijft bewust wat op de achtergrond, en stelt zich in die zin bescheiden op. Net als op de genoemde studioalbums overigens. Dit is niet de Joe Bonamassa show. Hij speelt in dienst van het liedje. Wel vind ik overigens dat het gitaarspel van Bonamassa op ”Live in Amsterdam” prominenter aanwezig is dan op de studioalbums. Joe speelt weergaloos. Van ingetogen tot uitbundig, van smaakvol en warm, tot fel en venijnig. Even staat Joe wel in de spotlight en dat is wanneer hij zelf de vocalen voor zijn rekening neemt op de bluesklassieker ”Someday After a While (You’ll Be Sorry)”. Wat mij betreft gelijk een van de hoogtepunten van de avond. Maar om eerlijk te zijn wordt het ene hoogtepunt opgevolgd de door de andere. Live komen deze liedjes het beste tot hun recht en daarom is ”Live in Amsterdam”, en niet alleen omdat ik er zelf bij was, de perfecte samenvoeging van beide studioalbums met daarbij een extra boost aan muzikale vakmanschap, passie, plezier en toewijding!

Ik loop niet altijd warm voor het werk van Beth Hart. Joe kan wel een potje breken bij mij. Ook de albums die ze samen hebben gemaakt komen wisselend op mij over. Live in Amsterdam laat echter veel toppers horen die ook nog eens fantastisch klinken en de sfeer weergeven die er blijkbaar was tijdens dit optreden. Dat maakt van dit album een waardevol live document wat een regelrechte aanwinst is in mijn verzameling. Die Joe kan me toch een partij gitaar spelen. Veel beter zijn ze er niet in dit genre. Ik moet de DVD nog bekijken maar schat in dat die conclusie soortgelijk zal zijn.

Een vrouw met een unieke podiumpresentatie.
Ik ben geen groot blues/soul fan maar de DVD live in Amsterdam (2004) heb ik hier in de kast liggen.

Wat een energie. Echt niet normaal.
Ben benieuwd of ik bovenstaande ook goed vind.
Ga het zeker even checken.

Ronald, ik onderschrijf je mening volledig. Ik was er ook, na halsoverkop uit Assen vertrokken te zijn vlak voor de mooiste MotoGP (Rossi!) in jaren van start zou gaan. Moest mij weer overkomen. Ik had het er echter graag voor over. Wat een concert.

Een geweldige band, Joe en Beth in topvorm en leuk om Blondie Chaplin een keer in levende lijve te zien. Wat een uitstraling heeft Mr. Rock 'Roll. Naast hem ziet Keith Richard er uit als een frisse koorknaap.

Inderdaad zijn CD en DVD fantastisch. Geweldig geluid en stuk voor stuk geinspireerde uitvoeringen.

Wat een machtig mooi concert is dit, echt geweldig, heb vaak het kippevel op mijn armen als ik deze bekijk en beluister.

Heb dus de dvd.

Maar als ik mijn tv uitzet dan heb je alleen geluid en de cd.

Mag dus gewoon op deze stemmen nu!



Wie hier niet van houd, die houd in mijn opinie niet van echte, oprechte en eerlijke muziek.

..even een paar nummers via de tube gekeken, maar dit is een album dat ik linea recta bij de platenboer wil gaan halen. ..wat een power!! ..vind Beth Hart solo niet altijd even sterk uit de hoek komen. ..maar wat een podiumbeest is het hier. ..i.c.m. het weergaloze spel van Bonamassa en band kan ik niet wachten totdat ik dit hier via de speakers de kamer in ga knallen!!!

..knallen doet het, dit weergaloze optreden van Bonamasa en Hart. ..wat een strot en podiumuitstraling heeft ze. ..het gitaarwerk van Bonamassa is niet te doen om stil bij te blijven zitten. ..de reguliere samenwerkings albums vond ik redelijk aangenaam, maar vallen in het niets bij deze live registratie. ..het album wordt grootser naarmate de nummers voortgaan. ..met een geweldige cover van Nutbush City Limits en I'd rather go Blind dat Etta James meer dan recht doet. ..het live gevoel komt zeker over door de speakers, al had ik zelf graag gehad dat het iets meer aaneengesloten overkwam. ..soms is bij een live album het publiek de storende factor, hier lijkt het soms de grote afwezige. ..hoe dan ook, dit live album behoort tot de mooiste die ik thuis heb liggen.

Beth Hart kende ik alleen van een gast optreden bij Joe maar toen ik dit concert op blu-ray tegen kwam kon ik het niet laten liggen.
Ik had verwacht dat Joe door Beth Hart zichzelf wat meer naar de achtergrond had geplaatst maar niks was minder waar, zijn geweldige emotievolle solos passen perfect bij de prachtige en met tijden rauwe stem van Beth Hart.
De nummers was ik niet bekend mee omdat ik de 2 albums die ze samen uitbrachte nog nooit had gehoord, des te groter was dus ook de lach op mijn gezicht toen ik vanaf het eerste nummer zat te genieten.
Ik hoop dat ze samen nog vaker gaan optreden, dan wil ik er sowieso een keer in het echt bij zijn.

4*

Fantastische plaat !!!! Alleen ..............
Ik merk dat ik veel meer de twee studio albums pak dan deze
Normaal pakt een concert mij meer dan studio maar bij deze is dat anders

Erg fijn live album.