Perfect Beings - Perfect Beings (2014)

Deze heren profileren zich als progressive, maar ik vind het nogal veel van hetzelfde en weinig opwindend. Laten we het saai noemen, net als de nogal poppy en radiovriendelijke stem van de zanger. Nee, hier hou ik niet van. Platte kost.

Hier een 2,5. Op Progarchives de nummer 1 in de 2014 toplijst. Hmm..

Prog op zijn toegankelijkst... nee, eigenlijk gewoon een poging tot een brug met pop á la Coldplay, Elbow, etc.. Dat is eerder geprobeerd, met wisselend succes. In dit geval is de eerste indruk een positieve, waar de overgangen tussen het liedje en sprankelende instrumentale uitweidingen natuurlijk overkomen.

Wie bij 'prog' voornamelijk aan 'progmetal' denkt, kan zijn heil beter elders zoeken.

Goed, de zanger heeft een lieve stem en er is geen scheurend gitaargeweld. Maar verder zou ik dit geen toegankelijke muziek noemen. De nummers zijn gelaagd, met verrassende wendingen. De gemiddelde Coldplay liefhebber begrijpt hier weinig van .

Die verraderlijke combinatie tussen softe buitenkant en meer complexe binnenkant doet bijvoorbeeld denken aan Sanguine Hum, IZZ en Glass Hammer. Ook mijn eerste indrukken zijn positief.