Hold on loosely vond ik destijds een geweldige single, die ik ook nog heb gekocht op 45 toeren. Grote hit in de VS, maar in Europa deed het nummer niets. .38 Special kon hier sowieso geen potten breken. Er zat zelfs geen enkele hit- of tipnotering in. Te Amerikaans voor onze smaak kennelijk. Bovendien hoorde je in die dagen nog heel weinig hardrock op de nationale radio; daar zou pas een paar jaar later verandering in komen.
De eerste twee albums waren echte southern rock. Daarna vonden ze een mooie middenweg tussen die muziekstijl en wat commerciëlere rocksongs, die wel werden aangezet met gaaf gitaarwerk, zowel slag als solo. Niet verwonderlijk dat ze daarmee in hun thuisland op grote schaal doorbraken.
Op dit album hebben ze die formule (want dat was het wel natuurlijk) al behoorlijk goed uitgewerkt, om hem te vervolmaken op de twee opvolgers, Special Forces en Tour de Force. Dat vind ik per saldo ook hun beste albums, met een lichte voorkeur voor laatstgenoemde. Maar deze komt al behoorlijk in de buurt van dat tweetal. Naast de samen met Jim Peterik (Survivor) geschreven hitsingle vind ook in de drie andere nummers die
Mssr Renard hierboven noemt de beste van het stel.