Fursaxa - Lepidoptera (2005)

Al wel 18 stemmen, maar nog geen bericht. Het is ook een lastig album om iets over te schrijven. Tara Burke maakt het niet makkelijk met haar platen. De recensies zijn zeer verschillend. Sommige recensenten kunnen helemaal niets met Tara Burke, anderen zijn lyrisch. Tara Burke laat met Fursaxa een heel eigen geluid horen.
Allerlei invloeden worden genoemd, maar dat maakt het ook niet gemakkelijk. Deze 'weird americana' psychedelische/free folk is heel apart. Het start met 'freedom' waar de zang wordt begeleid met een ouderwets harmonium. Sommigen horen hierin een plaat van Nico uit de jaren 80, zelf hoor ik de avant-garde zangeres Meredith Monk er door heen. De volgende nummers gaan alle kanten op, het is free folk, ambient, soundscapes, waarbij Tara Burke in haar esoterische bubbel zit. Heb je daar niet veel mee, dan is het een hele opgave om het album tot het eind te beluisteren. Vooral omdat alles met een zekere serieusheid omkleed is, er zit bijna geen humor of luchtigheid in. Het is allemaal redelijk zwaar. Maar als je moeite doet om toch een beetje in de bubbel van Tara Burke te komen en door de serieusheid wat heen prikt , heb je toch een bijzonder , mooi album. Wel met allerlei belletjes, fluitjes, op de achtergrond.
Een recensent durft de vergelijking aan met de 11e eeuwse mystica Hildegard van Bingen met daarbij de titel 'a feather on the breath of god'. Dat gaat me wel wat ver, maar het zegt wel wat over het unieke van deze artieste. Het enige wat ik zelf in huis heb wat hier een beetje op lijkt is de muziek van Stone Breath, ook een band die de muziek vanuit esoterische, zelfs wat voorchristelijke religie maakt.