Snarky Puppy - We Like It Here (2014)

Zozozo, hij is uit! Voorlopig weer onvervalste harde jazz-rock! Misschien een beetje teveel rock naar mijn smaak, maar de tijd zal het leren

Ondanks dat Snarky Puppy onlangs gewoon een fucking Grammy won, hebben ze hier in Nederland alsnog een introductie nodig. Jazz-collectief (gemiddeld 40 man!) Snarky Puppy timmert al jaren heel succesvol aan hun bijzonder energieke, veelzijdige en waanzinnige live-sound. Dat geluid proberen ze doorgaans ook op hun studio-albums te vangen, en die albums, hoewel ook erg goed, doen geen recht aan hun briljante en opzwepende live-act. Daarom koos het collectief ook voor een samenwerking met de Nederlandse Kytopia stal, waar ze gedurende 4 avonden hun live-album We Like It Here hebben opgenomen. Jazeker, dat zegt wel wat over de kwaliteit van Kytopia en daar mogen we als Nederlanders trots op zijn. Mogen we ook trots zijn op dit album?



We Like It Here is weer kenmerkend veelzijdig en ontzettend vol van geluid. Dat blijkt al op de opener Shofukan (zie clip beneden) dat afwisselt tussen down-tempo jazz, up-tempo afro-beat en een lekkere funky feel over het hele nummer. Dat Snarky Puppy niet een doorsnee jazz-band is, is te merken op het tweede nummer What About Me? Ondanks de blazers, is dit gewoon een keihard rock-nummer met harde gitaar-solo's. Gedurende het hele album vliegt Snarky Puppy van de ene stijl de andere in, en waar het ene moment keihard rockt, is het andere moment ineens opmerkelijk ingetogen en het volgende moment ineens ontzettend experimenteel. Deze losbandigheid kenmerkt de klasse van de band op het podium, maar werkt simpelweg wat minder goed op een album waar je de improvisaties en het samenspel van de band niet kan zien. Gelukkig zit er bij deze CD ook een DVD met schitterende live-beelden, maar daar baseer ik deze recensie niet op.

Als ik deze speelse CD dan een eindoordeel moet geven, vind ik het toch allemaal wat teveel van het goede. Dat neem ik ze absoluut niet kwalijk, want de kwaliteit van de band is ongekend en duidelijk aanwezig. Snarky Puppy móet je gewoon live zien. Op plaat komen ze gewoonweg niet 100% tot hun recht. En als je ze live wilt zien? 16 mei staan ze in Paradiso, 17 Mei staan ze in de Melkweg en 18 mei in de Oosterpoort.
Pat-sounds: Album Snarky Puppy - We Like It Here (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Mijn eerste kennismaking met deze band. Was eind vorig op een festival in Eindhoven waar het publiek zich stond te verdringen om naar een optreden van Snarky Puppy te luisteren. Maakte toen een keuze om naar een andere band te gaan luisteren maar sloeg de bandnaam wel op mijn harde schijf. We Like it Here is een prima jazzrock plaat waarin erg veel gebeurt. Je hoort de drukte op het podium. Blijkbaar staan ze met erg veel muzikanten te spelen. Toch blijft het overzichtelijk (om te luisteren weliswaar) en voel je de vibe van de band. Lekker.

Net de videoclip van What About Me? voor het eerst gezien. Zo dat spat er behoorlijk vanaf.
Misschien moet ik het niet vermelden maar als Toto fan ben ik behoorlijk enthousiast, want het Toto freestylen zit hier mooi in opgesloten. Fantastisch nummer, snel wat meer van de band zien te bekijken en beluisteren.

Een grote groep is Snarky Puppy zeker en ze staan al jaren bekend als één van de best improviserende en meest muzikale bands van de laatste tijd. Ze hebben vooral heel veel jobs gedaan als achtergrondbandje van de grootste artiesten. Een Grammy helpt altijd om wat meer aandacht te creëren, maar echt grote bekendheid genieten ze nog steeds niet. Colin Benders, aka Kyteman, vatte het idee op om deze mannen naar Kytopia te halen en ze daar een plaat op de laten nemen. Dat is dit We Like it Here geworden.

De bedoeling van deze plaat was duidelijk dat het een live-feeling zou hebben. Dat is ze goed gelukt bij Snarky Puppy. Opvallend vergeleken met eerder werk is dat de gitaar een veel prominentere rol heeft. Is dit een rol die met verve gespeeld wordt? Het zorgt er in ieder geval dat het album een veel meer rock-achtige feeling meekrijgt.
Opener Shofukan leent zich daarin niet. Nee, dat is gewoon een fijne funky jazzsong. What About Me laat wel lang uitgesponnen gitaarriffs horen. Naar mijn smaak iets te lange riffs. Solo’s zijn wel cool natuurlijk, maar aub met een doel. Sleeper gaat daarin door. Opvallend leuk aan dit nummer is de break rond de 4 minuten. Cool gedaan.
Jambone laat dan juist weer de swingende en meer vrolijke kant van Snarky Puppy horen. Van dit nummer wordt wel blij. Zit erg goed en retestrak in elkaar. Kite pakt dan weer de romantischere kant. Het is een soort romantische jam. Outlier karakteriseert zich weer met veel blazers, maar waar weinig lijn in zit. Op nog een andere boeg gooien ze het bij Snarky Puppy met Tio Macaco. De titel verklapt natuurlijk al een beetje dat dit nummer de latinkant op gaat. Vrolijk nummertje.
De nummers zijn allemaal aardig lang dus heb je niet het gevoel dat deze plaat van 8 songs snel over is. Helemaal niet met zo’n sterke afluister als Lingus is.

De vele gitaarsolo’s deden me in het begin een beetje mokken over dit album, maar gelukkig weten ze me voldoende te boeien in de rest van de plaat waardoor ik wederom kan zeggen dat een plaat van Snarky Puppy mij weer goed bevallen is.

Fijn album dit hoor. Erg mooie composities, gespeeld door een stel zeer goede muzikanten. Wat een geweldige drummer ook, Larnell Lewis. Helaas kon Sput niet mee naar Utrecht, maar Lewis heeft een heerlijke invalbeurt geleverd.

Kom toch zo nu en dan weer terug naar deze muzikale beesten. Hoogtepunt is toch wel Lingus.. die toetsensolo kun je wel van huilen, zo episch.

Deze eens via (officiële) video's op youtube aan het bekijken/beluisteren ipv alleen de muziek dus ook beeld laten binnenkomen.

Wat een enthousiasme en wat een sympathieke lieden zijn het toch. De liefde voor muziek en elkaar spat er af.

Verder wordt er een flinke mix aan stijlen gespeeld: funk, jazz, rock, prog, fusion...
En wat is de drummer waanzinnig!

Deze zou ik dolgraag op vinyl willen.
Sowieso zou ik juist van een band als deze het liefste de vinyle exemplaren willen.

Ieder zijn eigen stijl, maar bij mij vergroot het de beleving, als ik de hoes kan bekijken en lezen/bestuderen.