Venom - Metal Black (2006)

De met veel geblaat aangekondigde "wederopstanding" van Venom blijkt niet veel meer te zijn dan de zoveelste line-up wisseling. Dat de heren van Venom elkaar niet kunnen luchten is al lang geen geheim meer en op Metal Black is zanger Cronos dan ook het enige originele lid van de band. (op Resurrection was Mantas er ook nog bij)

Erg veel verandering brengt dit op muzikaal vlak echter niet. Venom klinkt ook in 2006 nog altijd vooral heel erg naar Venom en erg vind ik dat niet. Het is nog steeds lekker brute en simpele muziek dus met een behoorlijke portie attitude en het agressieve gebrul van Cronos erover heen. De titel van de cd, Metal Black vind ik wel lichtjes lullig en niet erg creatief, maar dat is bij Venom toch nooit anders geweest. Zo is ook het wat kinderachtig satanische imago van de band zoals altijd weer ten volle benut maar ach, het blijft geinig en laat je met een leuk nostalgisch gevoel achter.

Op zich best een leuke cd dus, met zelfs enkele erg sterke nummers (Ante Christ, Death & Dying) die het dan toch net niet haalt bij Resurrection.

Ik ben stiekum toch wel heel erg benieuwd naar deze plaat, ik heb er al wel redelijk wat lovende berichten over gehoord.

IK ben nog niet bekend bij Venom, wat is een album om een goeie eerste indruk te krijgen?

De eerste 3 platen, verder is het ook niet echt interessant als je het mij vraagt.

Ik ken deze nog steeds niet maar ik sluit me bij Hammerhead aan, ik raad je van de eerste drie echter wel "At War With Satan" aan als eerste te checken. Dat is de allebeste.

Ok dan, bedankt

"Allerbeste" is bij Venom wel een rekbaar begrip. Het is eerder de "minst slechte" die je dan bedoelt.

Ik zou zelf eerder gaan voor een degelijk verzamelaar. Ze zijn lekker goedkoop en je hebt er zowat de best songs van de beginperiode opstaan.

Zelf ga ik echter eerder voor Resurrection of zelfs Cast In Stone. Minder nostalgisch maar dat zijn eigenlijk de enige twee Venom albums die me (grotendeels) weten boeien.

Ik ben hem nu aan het downloaden, ik weet echt niet wat ik moet verwachten, venom is zo'n band di ebij elke nieuwe release een luisterbeurt gun, maar me akeer op keer weer teleurstelt, het zal mij benieuwen. Ik ga hem morgen luisteren maar ik vrees weer het ergste. Dit is echt zo'n band die naar de eerste drie platen gewoon had moeten stoppen, net als zoveel bands uit die tijd.

Tsja wat zal ik eens zeggen, het is absoluut geen slechte plaat, maar om nu te zeggen dat ik er helemaal wild van wordt nee. Nummers als Antechrist en death and Dying zijn wel geinig maar voor een band met een historie van bijna 30 jaar vind ik het allamaal wat amateuristies klinken. Zeer matige teksten en de productie is helemaal droevig. Omdat de nummers echter niet echt slecht te noemen zijn kan ik wel 3* aan geven.

geen slechte CD, vooral de voorgenomen poging om terug te keren naar hun roots vind ik meer dan geslaagd!!
daarbij zijn ze vooral niet vergeten om ook het geluid weer eens lekker smerig te doen.

wel vind ik dat de CD naar het eind wat afneemt in kwaliteit, maar of ik dat genoeg vind om over te klagen...

wel jammer dat Mantas eruit is, maarja... bij venom stapt iedereen wel eens een keertje op.

Wat een creatieve album titel zeg....