Marty Friedman - Inferno (2014)

Weergaloze metalplaat.

Volgens Friedman de meest intense muziek die hij ooit schreef en speelde. Ik ken niet ál zijn albums, maar ik denk dat hij gelijk heeft. Het is ook een soort comebackplaat, want hoewel hij natuurlijk altijd muziek is blijven uitbrengen - vooral in Japan - is dit zijn eerste album die direct een wereldwijde release krijgt en waarvoor ontzettend veel promotie gedaan wordt.

Aan sommige nummers van dit album schreven, zongen en speelden ook mee: Danko Jones, Alexi Laiho (Children of bodom), Jorgen Munkeby (Shining), David Davidson (Revocation), Keshav Dhar (Sky Harbor), Rodrigo y Gabriela én, jawel, Jason Becker.

Mijn favoriete nummers zijn de rock-'n-metaller I can't relax met Danko Jones en het mede door Jason Becker geschreven epos Horrors, maar het hele album is een knap staaltje metal en gitaarwerk van de bovenste plank.

Straf spul inderdaad. Een regelrecht inferno.

I can´t relax, met Danko Jones is echt heel mooi!

Dit jaar is een prima muziekjaar en daar heeft Marty Friedman zijn bijdrage aan met dit wervelende inferno. Genomineerd voor een plaats in mijn top 10 van 2014.

Briljante intense plaat (op de meeste vlakken). Pluim voor Horrors wat samen met Jason Becker is geschreven en me vanaf het begin deed denken aan Cacaphony.. Heerlijk georganiseerde Chaos.

NIet alle nummers zijn helemaal mijn stijl maar met undertow weer een typisch rustig Marty friedman nummer a la Coloreas Mi Vida of devil take tomorrow.
Meathook is ook een redelijk bizar nummer. gewoon luisteren en genieten.

Horrors is wel een heerlijke progrockshredder dingetje. Tijd om het hele album eens wat beter te leren kennen, eigenlijk.

Ik heb dit album een paar keer beluisterd via Youtube, maar het weet me ondanks een sterk begin toch niet te grijpen. Na een half uurtje wordt het me wat teveel van het goede.

Op Horrors werkt friedman samen met Jason Becker (oa ex-DLR) die al jaren in een rolstoel zit en alleen met zijn ogen de letters kan aanwijzen door de ziekte ALS ( waar die bucket challenge voor was). Toch knap dat zijn ideeen in dit halsbrekende stukje zijn verwerkt.

Bizar goed album. Alleen Undertow lijkt wat misplaatst op deze snelle heavy metal plaat. Friedman is technisch zeer begaafd maar een gitaar laten huilen in een ballad is niet zijn strongpoint. Ik heb wat video's toegevoegd dus see for yourself. Special attention to the saxophone in Meat hook. tracks 5, 8 en 9 zijn met vocals

De vorig jaar overleden Alexi Laiho (children of bodom) speelt en zingt nog een deuntje mee op track 9 Lycanthrope (Run with Wolves) van dit opzienbarend goed album. Mooi gevolgd door het melancholische Undertow. Dan komt Horrors nog, tja je oren blijven gespitst want dit album zakt nergens weg.

Was de eerste luisterbeurt niet erg onder de indruk, behalve van de (uiteraard) zuiver technische kwaliteiten. Danko Jones ben ik ook geen fan van. Maar toch misschien nog es weer proberen, een keer. Strakjes?

-edit- okay, halfje erbij, dat gaat wel.

Het is een gitaarplaat, dat staat buiten kijf, dus dat moet je wel liggen. Maar, naast de virtuositeit, met de vele progressieve kwinkslagen, variëteit en het metal karakter is het voor mij een van de betere in zijn soort. Ik leg makkelijk zulk soort platen aan de kant maar deze niet. Al helemaal als je het vergelijkt met waar zijn vorige werkgever mee aan kwam zetten rond die tijd dan durf ik wel te stellen dat Friedman's inbreng daar node werd gemist. Genoeg loftuitingen nu, het wordt wat unheimlich.

Daar hangt het bij mij niet per se van af. Ik bedoel, ik heb een aantal gitaarplaten toch op de maximale score staan. Maar dit klinkt mij in de oren alsof men aan de steroïden was, bij wijze van spreken. Counter-maar: ik heb er al een halfje bij op gedaan en ik sluit niet uit dat het nog wat kan groeien in de beleving.