Rick Miller - Heart of Darkness (2014)

Ik voel dat ik een beetje een lans moet breken voor Canadees Rick Miller hier op MuMe. De muzikant is al meer dan 30 jaar actief en volgens mij kan zijn naamsbekendheid wel wat wijdverbreider. De muziek van de multi-instrumentalist zou namelijk best een Pink Floyd, RPWL. of Steve Hackett liefhebber aan kunnen spreken. Tenminste als je houdt van de lange Gilmour-achtige solo’s, die de man uit zijn mouw schudt. Het gitaarspel is volgens mij ook gelijk de sterkste troef van de heer Miller. Daarnaast eist op dit album de fluit van Sarah Young een behoorlijke rol op. Verder is er viool, veelvuldig akoestisch gitaar en begeleidend toetsenspel te horen. De zang zit in de Steve Hackett/David Gilmour regionen en eerlijk is eerlijk, op dat gebied is er nog wel wat te winnen. De muziek zit vol drama en daar moet je de schoonheid in kunnen en willen horen. Het concept gaat over de diepere menselijke emoties. Aanrader voor muziekliefhebbers die van uitgesponnen muziek houden met diepzinnige teksten en slepende gitaarsolo’s.