Sandy Coast - Shipwreck (1969)

Zonde van het laatste weggooi nummer; anders was dit een zeer aardig album geweest. Pretentieus, maar aardig gedaan. Op Spotify staan 4 bonusnummers.

idd. prentieuze plaat, maar daarom niet minder interessant. Waaierd ietwat alle kanten uit. Ik hoor echter wel de muzikaliteit die vermeulen en de zijn erin legde.

Jammer dat er een 1,5 en een 2,5 is uitgedeeld zonder een toelichting/recensie. Volgens OOR's Muziekencyclopedie is dit een onderschat meesterwerk van Sandy Coast.

Weet iemand toevallig of de nieuwe box Subject of my Thoughts van Sandy Coast geremasterd is en van een betere geluidskwaliteit is dan de tot nu verschenen reissues op cd?

Vermeulen en Vermeulen gaan op de symfotour. Tenminste de symfo van 1969 dwz Procol Harum en Moody Blues aangevuld met een scheutje bluesrock. Dat leverde een draai werkstuk op welke blijkbaar hier op de site maar matig gewaardeerd wordt met een matig gemiddelde van rond de 3,3.

Op mijn versie worden delen opgedeeld in nummers waardoor het album 13 fraaie tracks kent.

Weer eens beluisterd, met behulp van de hoofdtelefoon deze maal, en weer was ik prettig verrast door het hoge niveau van de muzikale verrichtingen, maar een "onderschat meesterwerk" kan ik het niet vinden.
De composities zijn voor mij daarvoor niet interessant genoeg en kunnen mijn aandacht slechts met moeite vasthouden - vooral het pretentieuze titelnummer vind ik onder niveau. Alleen Timothy vind ik wel aardig. Eén van de bonusnummers op de voortreffelijk klinkende cd-heruitgave van Pseudonym is een cover van Eleanor Rigby, en daar vind ik eerlijk gezegd ook niet veel aan. Een kwestie van smaak wellicht.
Maar wél (nogmaals) waarderende woorden voor de musici: Onno Bevoort: drums, Hans Vermeulen: gitaar en piano, Jan Vermeulen: bas gitaar en Ron Westerbeek: orgel en piano.

Ik vind het voor 69 echt een uitstekend album, wel even iets anders dan The eyes of Jenny. Had indertijd deze LP al, ik stream hem regelmatig en heb onlangs een nieuw vinyl exemplaar aangeschaft!

Ik heb onlangs de geremasterde versie van Pseudonym Records aangeschaft, nadat deze al geruime tijd in mijn verlanglijstje stond. Het is een fijn album om naar te luisteren met relaxte nummers. Vooral de ruim 13 minuten durende titelsong kan ik wel goed waarderen. Ten slotte zijn de bonustracks een mooie aanvulling op het album, wat anders nog geen 35 minuten duurde. Vooral de progversie van Eleanor Rigby is leuk.
4*