Satan - Suspended Sentence (1987)

Orginele naam voor een band! ^-^

Schitterend melodieus en technisch heavy metal-thrashplaatje. Veel beter (nog) dan het debuut. De nummers zijn alle ijzersterk, de muziek zit slim in elkaar en de productie is nog niet zo slecht voor een album in dit genre uit deze periode.
Enkele keren wordt er terloops met jazz-riedeltjes geflirt zonder dat dit ook maar enigszins geforceerd klinkt of uit de toon valt en tekstueel gaat het ook nog ergens over.

Wat wil een metalminnend mens nog meer.

Dit is een plaat die me sinds zijn ontstaan is bijgebleven ... maar nooit heb gekocht in mijn jonge en schone jaren. Eigenlijk verbazend dat ik dit nooit heb gekocht, want het is heavy, melodieus en muzikaal hoogstaand. Ondertussen heb ik mijn schade ingehaald en deze week flink genoten van een klassieker, inderdaad, een klassieker met de impact van een verborgen diamantje. Ondertussen is hun debuut ook binnen en die komt nog aan de beurt. Overal positieve indruk met een licht voorbehoud voor de zangstem maar met een wow-gevoel voor Avalanche of a Million Hearts.

Dat is inderdaad een ijzersterk nummer Sir.

Het debuut is wel wat minder vind ik. Het begint nochtans goed met Trail by Fire.

Een band met vele gedaantewisselingen en namen. Ze hebben ook nog Pariah geheten en Blind Fury.

Geweldige plaat van een geweldige band inderdaad.
In eerste instantie was Satan een (hele goede) NWOBHM band) maar op deze langspeler ontgroeide de band dat stigma enigszins. Ik weet niet of dat ligt aan het feit dat op deze plaat ene Michael Jackson de vocalen voor zijn rekening nam. Vooral het al genoemde Avanlanche Of A Million Hearts brengt opzwepende, epische thrash/speed van het allerhoogste niveau met solowerk om je vingers bij af te likken.

Ah, Kronos, die gedaante- en naamwisselingen, nu valt mijnen eurocent. Pariah, Blind Fury, ook al bekende namen uit dat tijdperk. Een rockend mens heeft nooit gedaan.

Dit is zo'n album dat ik via MuMe (en ik denk doordat Sir Spamalot het een keer in het "Wat draai je nu?"-topic postte) ontdekt heb.
Hoewel het album over de hele linie sterk is, vind ik dat de nummers steeds sterker worden naar het einde toe, met Avalanche of a Million Hearts als het onbetwiste hoogtepunt. Hoewel die kettingzagen in Calculated Execution ook wel grappig zijn.
In ieder geval ben ik benieuwd geworden naar de debuutplaat van Satan (wat een bandnaam trouwens).

4*

Hier ben ik het volledig mee eens!

mooiste hoes aller tijden!

Dat is jou mening maar ik vind dat er nog zat mooiere/betere zijn dan deze.

Die van het debuut vind ik bijvoorbeeld al mooier.

dat was inderdaad ook een toppertje.. echt een natuurtalent die tekenaar

de hoes komt mij trouwens helemaal niet bekend voor. volgens mij had ik vroeger een andere versie

Mee eens.



Ik ken de hoes die hier staat en deze
Die laatste is met de demo Into the future

was dat ook een lp-hoes, of alleen van de cd versie?

vrees dat ik 'm destijds alleen op onvolprezen TDK cassette had.

Dat was de hoes van de EP Into the Future. Ik wist niet dat die zo samen met dit album uitgebracht was.

Over deze hoes, zo heel mooi vind ik 'm niet. Nogal slordig en wat rommelige compositie. De bandnaam Satan staat al rechts op de achtergrond, op het t-shirt van degene die opgehangen wordt en ook nog eens links bovenaan in kleine letters. Wel leuk dat het verder borduurt op de hoes van het debuut.

Er zijn mooiere hoezen, maar deze vind ik echt wel mooier dan die van het debuut en heel erg gaaf. De drukke, chaotische (is wat anders dan rommelig) compositie, de vleermuizen verwerkt in de onweerslucht, de terechtgestelde metalfan (waarschijnlijk omdat ie betrapt werd op het luisteren van het debuut) en de rechter met z'n pruikje en bloed doorlopen details in het gezicht... - maar even een betere kwaliteit hoes ingestuurd, kan men het nog beter zien allemaal (het groepje getuigen op de achtergrond).

Qua muziek maakt het mekaar niet zoveel, deze is wat ruiger, de zang ook vooral. Uiterst sympathiek. Nette 9.

Dat debuut is mij helemaal ontgaan en als ik naar de score en het aantal stemmen kijk, kan ik het ook niet echt verklaren. Zou gewoon in m'n 1983 lijst moeten staan.
Met andere woorden, dit is het eerste album van Satan dat ik luister en het is een sterke plaat geworden.
Een fijne, rauwe stem en getalenteerde muzikanten.
Who Died Wins, Suicidal Justice en Calculated Execution zijn erg goed.