The Fresh & Onlys - House of Spirits (2014)

Misschien wel het strafste wat ik al gehoord heb dit jaar. Een band die is overgeschakeld van lo-fi naar cleane producties, maar daar is niets mis mee als het tien, redelijk verslavende top/popsongs oplevert.

Mijn eerste kennismaking met the Fresh, en hoewel het niet vernieuwend is, toch best frisjes hier en daar. Redelijk afwisselend en een absoluut prijsnummer in de vorm van Animal of One. De eerste 5 nummers vind ik wel een stuk beter dan de rest. Jammer dat ze niet naar Le Guess Who? komen.

Vreemd bandje blijft dit. Hier klinkt het alsof The Cure in de periode van Pornography/Faith met desertrock aan de haal gaat. Ondertussen wordt hun (jangle) popinvloed niet vergeten. Logisch? Niet echt, maar in hun universum is het inmiddels vrij normaal. Dit album is wel het donkerste wat ik van de band ken, tot nu toe.