Twice a Man - From a Northern Shore (1984)

New Wave monument uit het hoge noorden.
Voeg de eerste plaat van Belcanto samen met Movement van New Order en je krijgt ongeveer dit klasse album.
Here She Comes is een regelrechte waveklassieker!

Jee, deze plaat was ik helemaal vergeten, moet hier nog ergens slingeren. Toen wel aardig veel gedraaid. Volgens mij bestaat dit clubje nog...

Vandaag weer eens opgezet. Blijft toch wel erg lekker. Moet even terugkomen op mijn eerder bericht. Still in the Air is toch wel het prijsnummer. Deze plaat ademt toch wel erg de sfeer van de vroege jaren tachtig. De teksten zijn nogal doom; de angst voor een nucleaire holocaust overheersen in twee songs, Flat Land en Somewhere in Siberia.
De muziek heeft alle stijlelementen van de begin jaren tachtig wave; je hoort stukjes Japan, Simple Minds en Depeche Mode. De zanger heeft dezelfde geaffecteerde stem als Peter Murphy.
Enig minpuntje is af en toe het knackebrotaccent van de zanger.

Dit was een gouden tip Premonition!
Wave van de bovenste plank. Ik ben het eens met de referenties die jij noemt, alleen overtreft dit New Order bijvoorbeeld op alle vlakken.
Here she comes is blijkbaar de klassieker, maar dat vind ik net het minste nummer.
Somewhere in Siberia lijkt echt in Siberia opgenomen te zijn, ijzingwekkend, wat een sfeer! (het feit dat hij Siberia wat vreemd articuleert doet geen afbreuk aan het nummer).
En zo gaat dat maar door, het ene pareltje na het ander.
Balloons begint onwaarschijnlijk mooi, laat nog een mooiere sound horen dan New Gold Dream (enkel jammer van de carnavalsstoet die na drie minuten even voorbij marcheert).
Absolute aanwinst!

Ah, wat goed dat je 'm opgepikt hebt, Lost!
Het gebruik van de synths bootst inderdaad het beklemmend mooie geluid van brekend ijskristal na (als dat al zo klinkt, misschien is het wel een onaards geluid).
Geir Jenssen van Belcanto en later Biosphere heeft volgens mij goed naar zijn oosterburen geluisterd.
Wat ik zo uniek aan deze muziek vind, is de combi van deze onaardse klanksculpturen en de snerpende gitaargolven (hoor ik veelal Charlie Burchill in terug, zoals in het eindstuk van Wonderful in Young Life).
Ideale muziek voor de komende winter.

Als je houdt van een combinatie van ijzingwekkende synths en typische wavegitaren is dit inderdaad niet te versmaden; met uitzondering van Fear en Here she comes die een toegankelijker geluid hebben, laatstgenoemde vind ik wel wat weghebben van Los ninos del parque.
Bij het eerste nummer was ik al wat ongerust, is immers een vreemd beestje, maar wat daarna kwam was een streling voor het oor en overtrof al mijn verwachtingen.
Belcanto is aan mij voorbijgegaan (met de referenties bedoelde ik jouw verwijzingen naar vroege Simple Minds en NO ten tijde Movement). Als Belcanto een gelijkaardige sound heeft moet ik dat ook maar eens in de gaten gaan houden.

Ik zou me dan beperken tot hun debuut uit 1987, White Out Conditions. De latere albums zijn minder representatief.

nostalgie. still in the air en here she comes!! kan de simple minds er toch niet echt mee vergelijken. ook niet de vroege simple minds. geheel eigen sound! leuk om weer eens te horen..

Prachtig die synths op dit album. Echt een meerwaarde! Here she comes kwam me al vaag bekend voor. Flat land en somewhere in siberia hoe kwalitief hoogstaand. Kan nog wel eens gaan groeien.

Ter info:

Band is nog steeds actief - kijk maar op:

http://www.gasleben.com/

Er is ook een button {DOWN} 3 * raden waar dat voor is.

BTW: ik heb ook een 12" uit '83 Observation from a Borderland en die vind ik niet terug in het overzicht. Band live gezien in (toen nog NV-huis) - maakten indruk: veel gebruik van samples en 'noise' tijdens optreden. Herinner me zelfs een nummer met geluiden van dolfijnen en walvissen - geen idee meer welk nummer dat was. "Goat in a Room" ook gehad; op cassette, niet heel gebleven.

Ik had ook al willen merken dat ze een uitgebreide discographie hebben. Typisch zo een band die het doet voor de liefde voor de muziek. Premo's bericht dateert reeds van twee jaar geleden en nog steeds maar zes stemmen voor dit album. Zal ik het nog maar eens zeggen : Verplichte kost voor elke New Wave Liefhebber ( en dat zijn er op deze site toch meer dan zes mag ik hopen ).

@ Mordor : Die synths zijn inderdaad prachtig en baanbrekend.

Vanavond oude cassette hiervan gevonden ( toevallig ), en na het lezen van de berichten is mijn interesse gewekt.
Komende week weer eens proberen na zo'n 20 jaar stilte.

Gauw digitaliseren en bewaren. Bandjes vergaan op den duur.
Twice a Man heeft inderdaad zelf ook veel werk (o.a. "Sound of a Goat in a Room) op casette uitgebracht.

Haha, hoe bedoel je digitaliseren ? Ik ben niet zo van de computers.

Deze nu 3 x geluisterd, maar ben niet onverdeeld positief.
Een aantal nummers is OK, maar sommigen duren me gewoon te lang. Voorlopig 3,5* (voordeel van de twijfel ).

Het laatste nummer Fear is volgens mij origineel de B-side van de 12" Observations from a borderland, die ik ooit bij een vriend in de platenkast aantrof, en ook nog ergens moet hebben.

Kreeg deze plaat getipt door freddze.
En ik moet zeggen dat hij me wel bevalt.

Gevarieerde, doch inmiddels wat gedateerd klinkende 80s new wave.
Veel spannende synthesizers en voldoende gitaarlijnen.

De sound doet me wat denken aan belpop elektrobands
zoals Neon Judgement, Poesie Noire en Snowy Red bijvoorbeeld.
Ik hoor ook Modern English (vocalen), maar dan gepolijster.

Dit plaatje moet nog wat groeien bij me.
Ik hoor vooral leuke muziek, maar het blijft wat oppervlakkig.

Inderdaad bewonderenswaardig dat deze groep nog steeds actief is.

Vanwege Album van de Dag bij New Wave wel benieuwd naar Tweuce a Meun.

Klopt helemaal, want die 12" werd de afgelopen weken door mij af en toe op de vinyl-spelert gelegd.

Maar echt vrolijk word ik er niet meer van, vooral Observations is door Vadertje Tijd aangeknaagd.

Hetzelfde geldt voor deze schijf trouwens; dat accent bij de zang is soms irritant.

Misschien later op de avond draaien na één of meer glaasjes - dat verhoogt het tolerantieniveau en werkt de rodewaasremmend.

Haha, dat geldt voor meer muzieken.

Maar alcohol innemen is niet mijn favoriete tijdverdrijf.

En ach, je kan niet alles altijd maar goed of erg goed blijven vinden, toch ?

Nee, ik snap het wel - maar als je het in de tijd plaatst; er zijn ergere voorbeelden.

Ja, denk dat ik weet wat je bedoelt.
Maar mijn stem is gebaseerd op het heden.
25 jaar geleden was het **** geweest.

En noem eens een "erger"' voorbeeld dan ?

Want in de tijd plaatsen lukt helaas niet meer zo goed.

De sound van dit album is meer dan genieten voor het (New Wave) oor.
Veel invloeden uit de minimal synth, scandinavische soundscapes en af en toe een overstuurde (Cocteau Twins) gitaar. Dreigend sfeertje wordt ondersteund door teksten over het einde ter tijden als gevolg van nucleaire wapens (het stokpaardje uit die tijd ).
Het drieluik Siberia - Distant Calls en Still IN The Air is de ultieme illustratie van de soms machtig mooie sound dat deze band op dit album weet te bereiken.

Hoewel hun latere albums ook zeer de moeite waard zijn is dit toch wel een van hun beste vind ik. Prachtig geproduceerd en hier en daar ook wat experimenteel. Het gebruik van de synths in combinatie met de gitaar is ronduit geweldig. Een van de originals wat mij betreft.

Music for Girls en The Sound of a Goat in A Room vind ik beter - de laatste is min of meer een conceptalbum, maar de terugkerende saxriff geeft het een heel apart geluid. Wave en sax zijn nou eenmaal geen dikke maten - Medium Medium en Lara Logic parkeer ik dan even en er zijn er nog enkele. De geit staat trouwens in meerdere delen (het album vormend) aangelijnd op YouTube bijv Twice A Man‎ - Intro Room I Goat I II III (The Sound Of A Goat In A Room) 1997 - YouTube met vanaf 1:16 zeg maar het thema/leitmotiv

Works on Yellow wil ik ook nog even noemen. Op zoek naar meer obscure Zweedse wave - probeer dan Ståålfågel - Ståålfågel (1980) of Dagvag - meer postpunk.

Dit meer dan prima wave album heeft de tijd toch maar keurig doorstaan. Ik draaide dit destijds vaak samen met Unknown Pleasures van Joy Division om lekker in de sfeer te blijven. Vandaag met het regenachtige weer opnieuw opgezet en ben eigenlijk weer plezierig verrast hoe goed dit nog klinkt. Mooie hoes ook, de vroege jaren 80 tijdsgeest zit hier helemaal in. Mooi ook hoe de gitaar op de achtergrond meedraagt, een beetje wat de Simple Minds voorheen ook deden. Ook een mooie combi samen met het debuutalbum van Sammie America's MAM, een absolute Nederlandse wave klassieker.

De bizarre "grap" is dat het nu weer actueel is, wie had dat ooit nog verwacht na het verdampen van de oude dreiging. Ben benieuwd of dit soort muziek nu ook weer meer gewaardeerd gaat worden onder de jongere generatie.

Actueler dan ooit! De “dreiging” nu is nmm vele malen groter dan toen. De dictator hoopt er voor nu op dat de energiecrisis de eensgezindheid in het Westen op termijn zal gaan breken. Maar hij gaat zeker escaleren als hij op militair vlak volledig het onderspit dreigt te gaan delven…

Net Still in the Air weer gedraaid, blijft wel een wave topper!
Ik denk persoonlijk dat de dreiging tov 1984 juist minder is.

Van het album ervoor ligt Russian Tractors veel meer in de lijn der suggestie. Overigens wil ik wavemates united er graag op wijzen dat ook Rational Youth - Cold War Night Life (1982) - MusicMeter.nl iets van de sfeer van de Koude Oorlog neerzet. Cold wave was ook wel een term waarmee naar dit soort muziek werd verwezen. Dat "koude" kon je trouwens ook terugvinden in andere thema's zoals de mens-machinegedachte (Clock DVA, Ultravox, John Foxx, maar ook Kraftwerk).

Overigens heeft Zweden vanaf de jaren '70 al regelmatig te maken gehad met Russische onderzeeërs die Zweedse territoriale wateren binnendrongen, met als climax de S-363 die in oktober '81 strandde op een rotseiland in de archipel van Karlskrona. "Buiten koers geraakt" was het excuus, maar je kunt je voorstellen dat men erg bezorgd was omdat de onderzeeër torpedo's met kernkoppen meevoerde en Karlskrona een grote marinebasis is.