Moxy - Under the Lights (1978)

Afgefakkeld op internet (met name RYM) en dan ben ik vaak, tegen beter weten in, juist wel nieuwsgierig. Hier snap ik de haat echt niet. Ik kan me wel voorstellen dat je teleurgesteld bent omdat de band verder gaat nadat de frontman noodgedwongen moest stoppen. Ik denk wel dat Buzz Shearman een heel belangrijk onderdeel van Moxy was, maar degene die hem hier vervangt, doet het ook uitstekend. Eerlijk gezegd vond ik dat na het debuut de charme van de zang wel een beetje weg was. Mike Reno is zeker geen stap terug.

Verdere kritiek is dat de muziek hier te soft zou zijn. Daar kan ik me nauwelijks in vinden. Moxy is nooit een harde band geweest. Zeker op de tweede en derde plaat vind ik ze te vaak krampachtig met AC/DC riffs strooien, terwijl Under The Lights in mijn optiek weer een stuk organischer klinkt. Het doet me vooral weer aan het debuut denken. Er staan alleen geen echt goede nummers op, waardoor het album ook geen duidelijke meerwaarde heeft. Het zijn wel fijne luistersessies geweest. Het geluid is goed en de sfeer is juist. Later in 1978 viel de band uit elkaar en ik zou er niet rouwig om geweest zijn.


Tussenstand:
1. Moxy I
2. Under The Lights
3. Ridin' High
4. Moxy II

Kijk, en dan net bij dit album zo'n relatief positief stukje van Ruud doet me dan weer kriebelen om dit album eens op te snorren. Ben nooit verder gegaan na de mijns inziens matige tweede en derde. Dat Mike Reno op deze plaat zingt (nooit geweten!) maakt de nieuwsgierigheid alleen maar groter. Zijn werk met Loverboy vind ik over het algemeen zeker de moeite waard dus kan me niet voorstellen dat hij hier ineens anders voor de dag komt.

Ze zeggen dat Loverboy in het verlengde van dit album ligt. Zeker checken dan!

Oké top

De eerste Loverboy albums hebben er wel wat van weg, maar bevatten veel meer synthesizerwerk. Dit Moxy album is ook als "Thinking About You" uitgekomen, onder de naam Mike Reno & Moxy, met alleen nog Mike Reno op de hoes: de overige bandleden zijn overgeschilderd... Dat kwam volgens Discogs uit in 1980, waarschijnlijk om mee te liften op het succes van het Loverboy debuut (mijn favoriet van die band trouwens).