Running Wild - Port Royal (1988)

Het piraten imago word nog verder uitgebouwd op Port Royal. Het hoesje is spuuglelijk, de teksten daar zullen we maar over zwijgen en de productie verknoeid de rest. En dat vind ik jammer, want het titelnummer, Conquistadores en Calico Jack zijn best aangename nummers.

Het album opent veelbelovend met het titelnummer, wat best aangenaam klinkt, maar voor de rest zijn eigenlijk alleen Raging Fire en het instrumentale Final Gates nog een beetje de moeite waard om te beluisteren. De rest van de nummers zijn nietszeggend, of ze zijn nét niet goed genoeg. Ook vind ik dat ze hier hun unieke sound verliezen (die ze op Under Jolly Roger hadden), Rolf zingt hier namelijk wat hoger, waardoor de plaat een beetje als elke standaard heavy metal-plaat klinkt. Ook de productie is stúkken minder, het geluid is veels te zacht. Een zware tegenvaller na Under Jolly Roger.

Fijne plaat wel van deze band en de productie dat past er wel bij, typisch jaren 80.